موضوع: معرفی فیلمهای مارتین اسکورسیزی «اختصاصی سینما هفت»

11.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

عنوان فیلم : Taxi Driver (راننده تاکسی)
سال تولید : 1976
امتیاز سایت IMDB : 8.5 از 10
کارگردان: مارتین اسکورسیزی
نویسنده:پل شریدر
بازیگران: رابرت دنیرو , جودی فاستر, سیبل شفرد
ژانر: درام, هیجانی
طول فیلم : 113 دقیقه
هزینه فیلم: 1,300,000 دلار
فروش کلی : 28,262,574 دلار

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

شعار فیلم: در هر خیابان هر شهر, یک "هیچکس" وجود دارد که آرزو دارد کسی شود.

خلاصه فیلم: تراویس بیکل عضو سابق نیروی دریایی و بازمانده ای از جنگ ویتنام است که در نیویورک زندگی میکند. او از بیخوابی رنج میبرد و وقتش را با رانندگی تاکسی در شب , تماشای فیلمهای پورنو در سینماهایی قدیمی در طول روز, یا اینکه چطور دنیا و بخصوص نیویورک روبزوال گذاشته و مانند چاه فاضلاب شده است میگذراند. او آدم تنهایی است که عقیده ای راسخ در مورد خوبیها و بدیهای بشر دارد. برای او تنهای نقطه روشن بشریت در نیویورک بتسی است, کارمندی در مرکز تبلیغات نامزدی ریاست جمهوری سناتور چارلز پلتاین. تراویس شدیدا" به بتسی علاقمند میشود.بعد از رخ دادن اتفاقی با بتسی, تراوبس به این نتیجه میرسد که باید هر کاری از دستش بر میاید انجام دهد تا دنیا را بنظر خودش مکان بهتری کند. یکی از اولویتهایش این است که نجات دهنده آیریس دختر فراری 12 ساله بدکاره ای باشد که بنظر تراویس میخواهد از این شغل و تحت فرمان بودن دلال و عاشقش خارج شود.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

تعدادی* از سایر نکات:
- استودیوهای فیلمسازی زیادی ساخت این فیلم را درنظر گرفتند و یکی از آنها [مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید] را برای نقش اصلی پیشنهادکرد.
- برایان دی پالما هم برای کارگردانی این فیلم درنظر گرفته شده بود اما تهیه کنندگان به نمایشی خصوصی از فیلم [مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید] برده شدند که همکاری قبلی رابرت دنیرو و مارتین اسکورسیزی بود.بعد از آن بود که تهیه کنندگان به اسکورسیزی گفتند که او میتواند این فیلم را کاگردانی کند بشرط اینکه رابرت دنیرو را در نقش اصلی قرار دهد.
- در ابتدا نقش کارمند ستاد انتخاباتی به هاروی کیتل پیشنهاد شده بود که درنهایت توسط آلبرت بروکس اجرا شد. کیتل تصمیم گرفت که نقش دلال محبت را بازی کند با اینکه این نقش در سناریو مردی سیاه پوست بود و حدود فقط 5 سطر دیالوگ داشت.
- هاروی کیتل برای آماده شدن برای نقشش با دلالان محبت واقعی تمرین کرد. صحنه ای که کاراکترش با آیریس میرقصد یکی از تنها دوصحنه فیلم است که تمرکز روی بیکل نیست.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

هاروی کیتل و رابرت دنیرو

- مارتین اسکورسیزی کارگردان مدعی است که مهمترین صحنه فیلم زمانی است که بیکل تلفتی با بتسی صحبت میکند و سعی میکند که قرار دیگری با او داشته باشد. دوربین به آرامی به کنار حرکت میکند و روی راهروی دراز و خالی کنار بیکل تمرکز میکند, گویی میخواهد بگوید که این مکالمه تلفنی بیش از حد تحمل, دردناک و رقت بار است.
- دنیرو مدعی بود که فیلمبرداری سکانس آخر فیلم زمان نسبتا" زیادی طول کشید, یکی بخاطر مشکلات فنی و دیگری بخاطر اینکه از شدت تنش ایجاد شده برای قتل عامی که در آن صحنه بود , وضعیت خنده داری پیش آمده بود.
- جودی فاستر در زمان فیلمبرداری فیلم مانند کاراکترش 12 سال داشت بنابراین نمیتوانست صحنه های آشکارتر را بازی کند.کانی فاستر, خواهر 19 ساله جودی بعنوان بدل او آن صحنه ها را بازی کرد.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

جودی فاستر

- رستورانی که رانندگان تاکسی برای غذا خوردن در آن جمع میشدند واقعا" پاتوقی برای رانندگان تاکسی بود بنام کافه تریای بلمور.
- داستان تا حدودی شرح حال خود پاول شریدر است که زمانی که در لوس آنجلس اقامت داشت از مشکل عصبی رنج میبرد.از AFI اخراج شده بود, اساسا" دوستی نداشت, در میانه کار یک طلاق بود و دوست دخترش او را رد کرده بود. در آپارتمان دوست دختر سابقش که برای چند ماهی آنجا نبود چمباتمه زده بود و عملا" چندین هفته با کسی حرف نزده بود, به سینماهای پورنو میرفت و درگیری ذهنی و وسواسی نسبت به اسلحه پیدا کرده بود. شریدر همچنین با بیکل در احساس انزوای یک غربی که در یک سهر مرکزی است سهیم بود. شریدر تصمیم گرفت که محل داستان را به نیویورک تغییر دهد, فقط به این دلیل که راننده تاکسی ها در آنجا بیشتر و معمولتر هستند. اسکورسیزی و شریدر پس از خواندن سناریوی شریدر بلافاصله با آن ارتباط برقرار کردند.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

مارتین اسکورسیزی

- جرج ممولی ([مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]) که قرار بود در نقش مسافر آشفته و نامتعادل تراویس بازی کند در یک سانحه آسیب دید و در نهایت خود کارگردان آن نقش را بازی کرد.
- در سناریوی اولیه پل شریدر, کاراکترهای اسپرت, مرد مافیایی و کارمند هتل سیاهپوست بودند. اسکورسیزی احساس کرد که این مسئله به اضافه سایر اتفاقات فیلم ,شکلی نژادپرستانه به فیلم میداد,پس پیشنهاد کرد که آن کاراکترها به مردانی سفیدپوست تغییر کنند و شریدر هم پذیرفت.
- جف بریج برای نقش تراویس بیکل درنظر گرفته شده بود.
- رابرت دنیرو برای یک ماه روزی 12 ساعت رانندگی تاکسی کرد تا برای این نقش آمادگی پیدا کند. او همچنین در مورد بیماری های روانی مطالعه کرد.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

- صحنه ای که تراویس بیکل مقابل آینه با خودش صحبت میکند کاملا" بداهه خود دنیرو است. در سناریو فقط ذکر شده بود که " تراویس در آینه نگاه میکند." مارتین اسکورسیزی ادعا میکند که برای این صحنه از مارلون براندو که در [مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید] (بازتابهایی در یک چشم طلایی) مقابل آینه ادای حرف زدن در میاورده الهام گرفته است.
- صحنه جمله معروف تراویس بیکل "داری با من حرف میزنی؟" احتمالا" الهام گرفته شده است از آموزشهایی که رابرت دنیرو از استلا آدلر ([مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]) گرفته است. آدلر بعنوان تمرین به هنرآموزان بازیگری میگفت که نحوه های مختلف ادای یک عبارت یکسان را با خود تمرین کنند. این معلم افسانه ای بازیگری از دیدن اینکه یکی از هنرآموزان سابقش از جمله "داری با من حرف میزنی؟" بعنوان یک مانترای روان پریشانه استفاده میکند متعجب شده بود. اسکورسیزی از پایین دوربین فیلمبرداری دنیرو را تشویق به ادامه میکرد که منجر به ادامه دیالوگی شد که بیکل مقابل آینه اش دارد.
- دیالوگ "داری با من حرف میزنی؟" رتبه دهمین عبارت را توسط موسسه فیلم آمریکایی و رتبه هشتم در "100 دیالوگ برتر فیلمها" توسط پرمیر در 2007 را بدست آورد.
- در سال 2007 موسسه فیلم آمریکایی این فیلم را بعنوان 52مین فیلم برتر تمام دورانها رتبه بندی کرد.
- پل شریدر برای نوشتن متن این فیلم از خاطرات روزانه [مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید] , مردی که محکوم به تیراندازی به کاندیدای ریاست جمهوری, جورج والاس شد الهام گرفته بود. عجیب آنکه برمر در 1976 که فیلم اکران شد همسن تراویس بیکل در فیلم و 26 ساله بود, و خود پل شریدر هم وقتی سناریو را نوشت 26 سال داشت.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

سیبل شپرد

- بعد از دیدن همه خانمهای بلوند شهر, جولیا فیلیپس تهیه کننده هنوز فارا فاست را برای نقش بتسی به سیبل شپرد ترجیح میداد.
- قبل از انتخاب اسکورسیزی بعنوان کارگردان, تونی بیل ([مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]) هم برای اینکار درنظر گرفته شده بود. در همان زمان, سناریو برای آل پاچینو فرستاده شد ولی او نقش را رد کرد. جولیا فیلیپس (تهیه کننده) هرگز متوجه نشد که پاچینو بعلت نپسندیدن سناریو و یا بعلت عدم علاقه به کار با بیل نقش را رد کرده است.
- Premiere این فیلم را یکی از" 25 فیلم خطرناک" رده بندی کرد.
- اسکورسیزی گفته است که نقش بیکل را به داستین هافمن پیشنهاد کرد. بر اساس گفته هافمن, او نقش را رد کرد چون "فکر میکرد اسکورسیزی دیوانه است! " او از آن ببعد برای این تصمیمش افسوس خورده است.
- وقتیکه شریدر داستان را مینوشت معتقد بود که در مورد "تنهایی" مینویسد, ولی وقتی داستان ادامه یافت متوجه شد که در مورد "آسیب شناسی تنهایی" مینویسد. تئوریش هم این بود که بدلیلی نامعلوم, برخی "مردان جوان" (مانند خود شریدر) ناخودآگاه دیگران را از خود میرانند تا انزوای خود را حفظ کنند, با وجود اینکه دلیل اصلی عذابشان همین انزوایشان است.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

منبع: IMDB
ترجمه از یاسمن

* سایر نکات این فیلم بسیار زیاد بودند و برای اینکه در معرفی این فیلم تاخیر ایجاد نشود من بهمین تعداد از آنها اکتفا کردم.در صورت علاقه دوستان بقیه نکات جالب رو در پست دیگه ای قرار میدم.

12.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

عنوان فیلم : New York, New York
سال تولید : 1977
امتیاز سایت IMDB : 6.5
کارگردان: مارتین اسکورسیزی
نویسنده:ارل مک راچ, ماردیک مارتین
بازیگران: لیزا مینلی, رابرت دنیرو, لیونل استندر
ژانر: درام, موسیقی, موزیکال, عاطفی
طول فیلم : 155 دقیقه
هزینه فیلم: 14,000,000 دلار
سود ناخالص :13,800,000 دلار

شعار فیلم: یک داستان عاشقانه مانند یک آهنگ است. تا زمانی که نواخته میشود زیباست.

خلاصه فیلم: در روز پایان جنگ جهانی دوم, یک موسیقیدان چرب زبان و خودخواه,با فرانسین, خواننده سالن نمایش آشنا میشود. از آن لحظه ببعد, در حین تلاششان برای شغلهایشان و سعی در رسیدن به بالاترین نقطه, رابطه شان تبدیل به عشق میشود.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

سایر نکات:
- کارگردان, این فیلم را یک فیلم نوار موزیکال خواند و بازیگران نقشهای اصلیش را تشویق به خواندن در بسیاری از صحنه ها کرد.
- این فیلم در اصل 4 ساعت و نیم بود. اسکورسیزی آنرا به 153 دقیقه و سپس به 136 دقیقه کاهش داد. در سال 1981 بخشی از موارد(عمدتا" سکانس "پایان خوش") به فیلم بازگردانده شد و طول فیلم 163 دقیقه شد.
- ساخت فانتزی "پایانهای خوش" اضافه شده به فیلم, 350,000 دلار هزینه برداشت.
- وقتیکه رابرت دنیرو میخواهد در هتل اتاق رزرو کند, خود را "مایکل پاول" معرفی میکند. مایکل پاول تا مدتها تاثیر مهمی بر اسکورسیزی کارگردان داشته است.
- رابرت دنیرو برای اینکه نقشش در این فیلم را اصیل تر بازی کند, نواختن ساکسیفون را آموخت.
- زن بلوندی که رابرت دنیرو تماشایش میکند و در حال رقص با یک ملوان است, لیزا مینلی است که کلاه گیس پوشیده است.
- لیزا مینلی در فیلمبرداری این فیلم از اتاق لباس قدیمی مادرش (جودی گارلند) و آرایشگر قدیمی مادرش (سیدنی گیلاروف) استفاده کرد و روی صحنه های صدای قدیمی ام جی ام مادرش کار کرد. علاوه بر آن, او در مصاحبه ها صدای "اوه- اوه, اه, اه " و حرکت مخصوص دستهای اورا انجام داد.
- بخش عمده ای از فیلم در همان صحنه های صدای فیلمهای موزیکال دهه 1940 فیلمبرداری شد. در نتیجه لیزا مینلی در طول فیلمبرداری تحت تاثیر خاطرات مادرش ,جودی گارلند, بود.
- جولیا فیلیپزتهیه کننده هالیوودی, نقشی بیصدا در سکانس آغازین فیلم دارد که در یک کلوب شبانه درحال خوش و بش کردن با رابرت دنیرو است. پس از پایان صحنه, او درخواست کرد که آن لباس شب را برای خودش نگه دارد(یک لباس شب مشکی) و وقتی اسکورسیزی او را وادار به نوشتن چکی برای آن لباس کرد ناراحت شد.
- با وجود اینکه رابرت دنیرو تکنیک اولیه نواختن ساکسیفون را یاد گرفت, موسیقی فیلم که با ساکسیفون نواخته شده توسط جرج اولد (George Auld) نواخته شده است. این فیلم آهنگ "نیویورک نیویورک" را که بعدها تبدیل به یک آهنگ پاپ استاندارد شد را معرفی میکند.
- اجرای آهنگ "و دنیا میگردد" توسط لیزا مینلی که در یک استودیوی ضبط انجام میشود, تنها آهنگ این فیلم است که بطور زنده و همزمان با اجرا فیلمبرداری میشود در حالیکه در مورد بقیه آهنگها, حرکات لبها با یک قطعه موسیقی ضبط شده هماهنگ میشود.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

منبع: IMDB
ترجمه از یاسمن