موضوع: من و یک قلم و چند ورق کاغذ...(ArAsH18)

خدا رو شکر.... این طرح نقد فیلمهای کمتر بحث شده دهه هشتاد در ماه رمضان هم به بار نشست.....هر چند دیشب خیلی سختی کشیدیم با بچه ها.....تقریبا از بین 50 فیلم ، 10 فیلم را کشیدیم بیرون ، ولی خب.....بالاخره شد..... هر کسی میتواند در این طرح شرکت کند ، ای نیک طرح اختصاصی برای کاربران سینما 7 است.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

چند روز پیش "آتشکار" را دیدم...برخلاف ان همه تعاریفی که ازش میشد ، از نظر من فیلم متوسطی بود. یک فیلم با یک ایده بسیار خوب و بکر ، اما با یک ساخت بد و بدسلیقه...خیلی بهتر از اینها میشد این فیلم را ساخت...به شخصه به جز بازی خوب فرخ نژاد نکته فنی مثبت دیگری در فیلم ندیدم......همین!!

خوب یا بد...من از همان زمانی که فرزاد حسنی عزیز ،برنامه "جذر و مد" را به عنوان برنامه قبل از افطار شبکه 3 روی آنتن داشت من یکی از طرفداران پر و پا قرص این مدل برنامه ها بودم ، حالا هم که چند سالیست احسان علیخانی اجرا و تهیه کنندگی این برنامه را به دست گرفته ، باز هم سعی میکنم این برنامه را از دست ندهم. بعضیها وقتی میفهمند من در طول این سالیان هر شب این برنامه را میبینم ، به من میگویند:"چطور میتونی؟ من که از احسان علیخانی متنفرم!" من در جوابشان فقط میخندم!!....اما به راستی من خودم هم در برخی موارد و لحظات از احسان علیخانی و نحوه اجرایش و حتی برخوردش با مهمانان خوشم نمی اید ، اما این دلیل نمیشود که برنامه را دنبال نکنم....یادم هست در مرسام اختتامیه جشنواره فجر دو سال پیش ، حاتمی کیا گفت :"ما اهالی هنر شاخک های حساسی داریم!" نه که بخواهم خودم را با امثال حاتمی کیا مقایسه کنم ، اما فکر میکنم قرار گرفتنم در وادی سینما ،به شاخکهای من هم اندکی حساسیت داده تا نسبت به هر قصه ای کنجکاو شوم....اصولا با شنیدن هر قصه ای قوه تخیلم به کار می افتد و فیلمی را با محوریت آن قصه برای خودم تصور میکنم!! بنابراین ، این که در طول چند سال اخیر ، هر شب ، قبل از افطار با ادمهایی روبرو میشوم که هر کدام دردی دارند و قصه ای...برایم خوشایند است...دوست دارم قصه بشنوم ، هر چه بیشتر ، چه بهتر که از زبان انسانهایی باشد که واقعا در دل قصه بوده اند...

من خیلی آدم مذهبی ای نیستم ، ترسی هم از گفتنش ندارم ، چون این عقیده منه و به کسی هم مربوط نیست! اما گاهی اوقات ، بعضی محلها و یا دیدن برخی از صحنه ها و یا حتی درک برخی از حسها ، عجیب به من حس آرامش میده ، آرامشی معنوی که برای من حتی در همون لحظه کوتاه هم لذت بخشه.....
یک نمونه اش دیشب که افطاری مهمان "امام رضا(ع)" بودم...حس و حال عجیبی داشت حرم در ساعتهای اذان و افطار...اصلا همون بادی هم که می وزید حس و حال معنوی خاصی داشت....جمعیت موج میزد..شاید بیشتر از هزار نفر ، من که فقط محو تماشا بودم ، لذت میبردم....نمازش هم خیلی چسبید ، خیلی آرامش بخش بود ، دوست دارم ساعتها بشینم ، نه دعا بخونم ، نه برم به مکانهای شلوغ و خودم رو اذیت کنم..دوست داشتم فقط بشینم.....باد به صورتم بزنه و من گنبد رو نگاه کنم ، فقط همین....

نمیدانم دیشب سریال "سقوط یک فرشته" از شبکه 1 رو دیدی یا نه....اما به شخصه من که از دیدنش لذت بردم و البته اندکی هم متعجب شدم....قسمت دیشبش به تمام معنا یک تریلر خیلی خوب درامده بود ، از نظر من با رعایت اکثر فاکتورها....در حد یک سریال ساز برای تلویزیون ایران خیلی خوب و نو بود...البته کلا به نظر من این سریال بهترین سریال ماه رمضان امسال است ، که بحثش بماند برای بعد ماه رمضان ، اما قسمت دیشبش بسیار توجهم رو جلب کرد....کاش یک فیلم این شکلی در سینمایمان داشتیم....

نمیدونم تا چه حد اجازه ی نوشتن تو این تاپیک ها از سوی بقیه دوستان هست اما من با اجازه ی آرش _ البته اگه نادرسته پُستم از جهت قرار گرفتن ,عذرمیخوام _چند خط در رابط با این چند نوشته اخیرش بگم :


من خودم چند سال پیاپی قسمت شده بود که ماه رمضون رو _ حال چند روز کم و یا زیاد _ در مشهد بگذرونم , و با خواست خدا و اجازه ی امام رضا افطار مهمون این حضرت بودم ...
حس آرش و کاملا تاکید میکنم , انگاری همه در این حس مشترک هستن :

آرش @ حس و حال عجیبی داشت حرم در ساعتهای اذان و افطار...اصلا همون بادی هم که می وزید حس و حال معنوی خاصی داشت....جمعیت موج میزد..شاید بیشتر از هزار نفر ، من که فقط محو تماشا بودم ، لذت میبردم....نمازش هم خیلی چسبید ، خیلی آرامش بخش بود ، دوست دارم ساعتها بشینم ، نه دعا بخونم ، نه برم به مکانهای شلوغ و خودم رو اذیت کنم..دوست داشتم فقط بشینم.....باد به صورتم بزنه و من گنبد رو نگاه کنم ، فقط همین....



اما در رابط با " سقوط یک فرشته " با یکی از دوستام در روز اول ماه رمضون حرف میزدم و همش از تیتراژ جالب و خاص فیلم میگفتیم و حالا دیشب به این نتیجه رسیدم که چیزی که دیدم یه جورایی فاکتورهای خاصی که من همیشه دنبالش بودم تویه فیلم , تو این قسمت دیدم ..

در جشن حافظ که بودم ، در نیمه دوم جشن و هنگام اعطای جوایز تلویزیونی بود که به علت خالی شدن برخی از صندلیهای پایین ، به ما بالکن نشینها گفتند میتوانید بیایید پایین....من هم به همراه همراهم پایین رفتیم و قصد نشستن روی صندلی چهارم و پنجم ردیف سوم را داشتیم ، آخر میخواستم پشت سر فرزاد حسنی باشم ، میخواستم از او سوالاتی بپرسم (بماند که چه بود!) ، اما یک مرد و یک خانم در دو صندلی اول بودند و من برای عبور مجبور بودم از مقابل آنها بگذرم، به هر بدبختی ای بود از آنها گذشتم ، اما در حین عبور کردن به طرز فجیعی پای آن مرد را لگد کردم، او چپ چپ من را نگاه میکرد ، و من هم در حالیکه از او عذرخواهی میکردم ، با خود فکر میکردم که او کیست و چقدر چهره اش آشناست......پس از چند هفته وقتی دیدم در برنامه 7 ، در بحث بحران فیلمنامه فریدون جیرانی او را "حامد عنقا" نویسنده سریال قلب یخی، معرفی کرد ، عذاب وجدان گرفتم که کاش پایش را لگد نمیکردم..!!!!! بگذریم...میخواستم برسم به سریال خوب قلب یخی ، سریالی خوش ساخت که در فیلمنامه ، کارگردانی و تدوین حرفهایی برای گفتن دارد . خیلی ها ایراد تکراری بودن از آن میگیرند ، اما خود انها هم خوب میدانند ، که برای شروع عالی است......من که به شدت این سریال را دوست دارم و از ابتدا هم ان را دنبال میکنم .از اینجا میخواستم به شما هم بگویم که آن را ببینید ، فصل دومش دارد به جاهای جالبی میرسد.ضمنا اضافه کنم که آهنگ تیتراژ پایانی اش را هم محسن یگانه به نحو احسن اجرا کرده است.

الان دقیقا 2-3 ماهی میشه که قبل از شروع فیلمهایی که میان به شبکه نمایش خانگی ، تبلیغ این فیلم میشه.....و هر بار من منتظر اومدنش هستم ،اما هنوز خبری نیست:-((
چقدر باید برای دیدن شهاب حسینی و لیلا حاتمی در یک قاب صبر کنم؟؟!پس کی این DVD پرسه در مه میااااااااااااااااااااااا اااااااااد؟؟؟!