موضوع: عاشقان آل پاچینو

صحبت درباره « آل پاچينو » ي استاد بسيار سهل و ممتنع است. از يك طرف از بس كه استاد دوست داشتني و محبوب و پرطرفدار است ، بسياري از فيلمهايش ديده شده و به خصوص براي طرفدارانش ظاهرا شناخته شده است. اما ازطرفي وقتي ما اسم كسي يا چيزي را مي شنويم و كمي مطلب از او مي خوانيم فكر مي كنيم كه كار تمام است و ما به آن فرد يا آن موضوع مسلط شده ايم.
درباره استاد هم همينطور است. خيلي ها خيلي از فيلمهايش را ديده اند و از بازي او لذت برده اند. حال فكر مي كنند چون از « آل پاچينو » زياد شنيده اند ، به استاد و بازيهايش و دنيايش تسلط كامل دارند. اما موضوع به اين راحتي ها هم نيست. پس حالا كه اين تاپيك به همت دوست عزيزم راه اندازي شده ( و اميدوارم براي ساير بازيگران و كارگردانان هم راه اندازي شود ) بهتر است كه سعي كنيم به بهانه آشنايي بيشتر با استاد ، به وجوه مختلف و ناشناخته اين بازيگر بزرگ مسلط شويم ، و در اين راستا گپي هم درباره سينما از زاويه اي ديگر بزنيم.
بازم از همت دوستان متشكرم و بازم ابراز اميدواري مي كنم كه از ساير بازيگران و هنرمندان هم بيشتر بشنويم...

صحبتهايم درباره آل پاچينو ممكن است پراكنده باشد اما ...

براي شروع شايد بد نباشد به برخي فيلمهاي بزرگ « آل پاچينو » [ كه خودم آنها را ديده ام ] اشاره كنم.
در اين بين اگر فيلم خوب و بزرگي از قلم مي افتد را دوستان زحمت بكشند. بلكه به اين طريق فيلمهاي خوب و در عين حال مغفول استاد را بفهميم و ببينيم.

به نظرم بهترين ( يكي از بهترين ) بازيهاي « آل پاچينو » در فيلم بزرگ « پدرخوانده » است.



بازي او به خصوص در فيلم دوم از نقاط عطف كارنامه بازيگري اوست. يك بازي به اصطلاح « زير پوستي » و بسيار لطيف كه فقط از خودش بر مي آيد. شايد بد نباشد به برخي از سكانسهاي موفق فيلم هم اشاره شود ، اما در كل بازي يك دست او در كل فيلم به فيلم قوام ديگري بخشيده است.
در تك تك سكانسهايي كه حضور دارد مسلط نشان مي دهد و يكي از قواعد بازيگري سينما يعني يكدستي صحنه ها را به خوبي حفظ مي كند. حالت سرد صورت او در نماهايي كه از او مي بينيم نويد پاياني تراژيك از سرنوشت محتوم اوست.
صحبت از حضور او در پدرخوانده صحبت درازي است. ممكن است ارجاعات ديگري داشته باشيم. اما براي مثال به سكانسي از فيلم « پدرخوانده » يك ارجاع مي دهم. سكانسي كه در آن مايكل دستور قتل شوهر خواهرش را به كلمنزو داده ( كه البته اين دستور را با ظرافت فيلمساز نمي بينيم ) و شوهر كاني سوار ماشين مي شود تا به زعم خودش به لاس وگاس منتقل شود. در همين حين كلمنزو با سيم از پشت دخل او را مي آورد. ( كه صحنه اي تكان دهنده است و بسيار با ظرافت پرداخته شده ) بعد از اتمام كار ، مايكل كه شاهد صحنه قتل شوهرخواهرش است مثل فارغ شدن از يك كار معمولي روزانه با آن چهره سردش راهش را مي گيرد و به سمت داخل مي رود. صداي خش خش پاهاي او و همراهانش به آرامي به گوش مي رسد. اين صداي خش خش بدجوري روي اعصابت مي ره. تام هيگان هم كتش را در مي آورد و به دنبال مايكل مي رود تا به رتق و فتق امور بعدي بپردازند. اين يعني بازي خوب ، ميزانسن خوب ، دكوپاژ خوب ، طراحي صحنه و لباس خوب ، موسيقي خوب و در كل يك فيلم خوب .
به نظرم « آل پاچينو » در اين صحنه شاهكار بازيگري ارائه مي دهد. جنسي از بازيگري كه داد و بيداد نمي كند و شورش را در نمي آورد و به تماشاچي نمي گويد كه خب حالا منو نگاه كنيد كه دارم بازي مي كنم...
بازم ميام .....



سكانس خاكسپاري دون ويتو كورلئونه



سكانسي كه قدرت به مايكل واگذار مي شود...


شمايل مايكل بعد از قتل فجيع شوهر خواهرش

نوشته اصلی توسط aBoD

دوستان بهترین فیلمی که از استاد دیدید چی بوده؟
سه تا بگین

قطعا اوليش پدرخوانده است
پس اول « پدرخوانده يك و دو »
دوم «‌ مخمصه » فيلمي از « مايكل مان » كه به نام اصلي Heat هست
سوم « بوي خوش زن »
البته فيلمهاي استاد به همين جا ختم نمي شه ولي گفتين سه تا ...