موضوع: ♣ بیوگرافی هنرمندان خارجی ♣

جک نیکلسون

جان جوزف نیکلسون (به انگلیسی: John Joseph Nicholson) معروف به جک نیکلسون (زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۹۳۷ در نیویورک، ایالت نیویورک) با دو جایزهٔ اسکار در نقش اول و یک جایزه اسکار در نقش مکمل و شش جایزهٔ گلدن گلوب در کارنامهٔ حرفه‌ای خود، بازیگر آمریکایی است که به آفریدن شخصیت‌های عصبی مزاج و بعضاً شریر شهرت دارد.

زندگينامه
جك نيكلسون در بيمارستان «جرسي شور» در «نپتون» واقع در نيوجرسي به دنيا آمد. مادرش بازيگري به نام «جون فرانسيس نيكلسون» با نام مستعار «جون» بود كه چند ماه قبل از تولد جك با «دونالد فرسيلو» بازيگر ديگري با نام مستعار «دونالد رز» در شهر «الكتون» واقع در مري‌لند ازدواج كرد. در آن زمان الكتون به خاطر ازدواج‌هاي كم دوامش معروف شده بود و ازدواج جون و فرسيلو به اين دليل خيلي زود به پايان رسيد كه فرسيلو قبلا ازدواج كرده بود و از نظر قانوني نمي‌توانست باز هم ازدواج كند. هر چند پدر جك گفت از بچه‌اش مراقبت خواهد كرد ولي مادر «جون» تصميم گرفت خود نوه‌اش را تربيت كند و او را طوري بزرگ كرد كه به كار و حرفه«جون» لطمه‌اي وارد نشود.جك نيكلسون در ميان دوستان و همكلاسي‌‌هايش به «نيك» معروف بود. به دبستان محلي و پس از آن به دبيرستان «مانا سكوان» رفت و در آن دبيرستان بود كه به لقب «دلقك كلاس» معروف شد. او از همان زمان به تئاتر و نمايش روي آورد و از افتخاراتش در آن سنين دريافت جايزه تئاتر و درام از مدرسه است. نيكلسون از آن مدرسه خاطرات خوشي دارد در سال 2004 پس از گذشت پنجاه سال به دبيرستان خود رفت و در برابر شگفتي و ناباوري همكلاسي‌هاي قديمي‌اش در جلسه تجديد ديدار دانش‌آموزان قديمي شركت كرد. نيكلسون هميشه فكر مي‌كرد پدربزرگش«جان جي نيكلسون» (متخصص دكوراسيون ويترين فروشگاه‌ها) و مادربزرگش «اتل مي‌رودز» (آرايشگر) پدر و مادر واقعي او هستند. او در سال 1974 و پس از خواندن مقاله « مجله تايم» كه در آن نويسنده‌اي درباره زندگي واقعي جك نيكلسون مطلب نوشته بود، براي نخستين بار دريافت «جان» و «اتل» پدربزرگ و مادربزرگش هستند و خواهرش «جون» درحقيقت مادر اوست و خواهر ديگرش «لورين» در واقع خاله او مي‌باشد. در آن زمان پدربزرگ، مادربزرگ و مادرش هر سه از دنيا رفته بودند. نيكلسون يك بار گفت نمي‌داند پدرش كيست زيرا فقط اتل و جون از اين موضوع خبر داشتند و آنها هم هرگز نامي از او نبردند. مدتي بعد «دونالد فرسيلو» ادعا كرد پدر نيكلسون است و به خاطر ازدواج با «جون» خلاف قانون تك همسري عمل كرده ولي «پاتريك مك گيليگان» نويسنده كتاب «زندگي جك» كه در سال 1995 به چاپ رسيد مي‌گويد احتمالا پدر جك، «ادي كينگ» رييس «جون» است. جك نيكلسون هرگز حاضر نشد آزمايش AND بدهد و ترجيح داد اين موضوع را كش ندهد.

او پنج فرزند از چهار زن مختلف دارد: «جنيفر نيكلسون» دختر همسر سابقش «ساندرا نايت»، «كالب گادارد» فرزند «سوزان انسپاك»، «هاني هولمن» فرزند «ويني هولمن» مدل هلندي و «لورين نيكلسون» و «ريموند نيكلسون» فرزندان «ربه‌كا بروسارد». او بارها با بازيگران زيباي سينما نامزد شد كه معروف‌ترين آنها «آنجليكا هوستون» دختر «جان هوستون» فيلمساز آمريكايي بود.

نيكلسون سال‌هاي متمادي همسايه ديوار به ديوار «مارلون براندو» بود. خانه آنها در «ملهولند» بورلي هيلز قرار داشت. پس از مرگ براندو در سال 2004 نيكلسون خانه ييلاقي او را به قيمت 1/6 ميليون دلار خريد تا آن را خراب كند و دوباره بسازد. او درمصاحبه‌اي گفت اين كار را بدون اجازه وارثان مارلون براندو انجام داد زيرا آن خانه كاملا متروكه شده بود و كسي به آن سر نمي‌‌زد. جك نيكلسون كاترليك رومي است و از حاميان خوب دموكرات محسوب مي‌‌شود و تاكنون كمك‌هاي زيادي به اين حزب كرده است. او از طرفداران پروپا قرص تيم‌هاي ورزشي «نيويورك يانكيز» و «لس‌آنجلس ليكرز» است و به‌خاطر آنها همه‌كار مي‌‌كند.

كار حرفه‌اي
وقتي نيكلسون براي نخستين‌بار پا به دنياي هاليوود گذاشت تنها يك شغل اداري در يك شركت كارتون سازي داشت. هنگامي كه دست‌اندركاران شركت متوجه استعداد و توانايي او شدند پيشنهاد دادند هنرمند انيميشن‌كار شود ولي از آن‌جا كه نيكلسون آرزوي هنرپيشه شدن داشت پيشنهاد آنها را نپذيرفت. او مدتي بعد حرفه بازيگري را در كنار نويسندگي و تهيه‌كنندگي آغاز كرد و اولين بار در سال 1958 و با فيلم «قاتل بچه» بر روي پرده سينماها رفت. او در اين فيلم در نقش يك جوان متخلف ظاهر شد و پس از آن در فيلم‌هاي «فروشگاه كوچك‌ ترس» (1960) در نقش يك جوان رواني، «كلاغ» (3691) و «وحشت»(1963) كه در آن با همسرش «ساندرا نايت» هم بازي بود، نقش‌هاي مشابهي را ايفا كرد.
نيكلسون در دهه 60 به نويسندگي و فيلمنامه‌نويسي روي آورد و نتيجه آن تلاش‌ها فيلم‌هايي همچون «جزيره تندر» (1963)، «پرواز به سوي خشم» (1964)، «سوار بر گردباد» (1965) و«سر»(1968) هستند. اين فيلم‌ها هر چند كه موفقيت چنداني به همراه نداشتند ولي او را در كار خود ماهرتر ساختند. سرانجام فيلم «راننده ماهر» بود كه توجه همگان را به سوي خود معطوف داشت و براي نخستين‌بار نامزد دريافت جايزه اسكار شد. در اين فيلم نيكلسون نقش «جورج هنسون» يك وكيل دائم‌الخمر را بازي مي‌‌كرد. از فيلم‌هاي قديمي‌تر و معروف نيكلسون مي‌‌توان به «پنج تكه ساده» (1970)، «آخرين جزئيات» (1973)، «شهر چيني» (1974)، «تامي» (1975) و «مسافر» (1975) اشاره كرد.

ديوانه‌اي از قفس پريد
نيكلسون نخستين جايزه اسكار خود را به‌خاطر بازي در نقش «راندل مك مورفي» در فيلم«ديوانه‌اي از قفس پريد» (پرواز بر فراز آشيانه فاخته) در سال 1975 به دست آورد. در آن زمان به او پيشنهاد شد كه درفيلم «پدرخوانده» و در نقش «مايكل كورلئون» قرارداد امضا كند ولي او اين پيشنهاد را رد كرد. پس از آن نقش‌هايش بيش از پيش غيرعادي شد و اغلب فيلم‌هايي را مي‌‌پذيرفت كه خاص‌تر و مشكل‌تر از بقيه باشند ولي گاهي به دلايل خاصي، نقش‌هاي معمولي را قبول مي‌‌كرد. او به‌خاطر بازي در برابر «رابرت دنيرو» نقش كوچكي در فيلم «آخرين سرمايه‌دار» را پذيرفت و براي اين‌كه با «مارلون براندو» همبازي شود بازي در فيلم وسترن«تفريحات ميسوري» را قبول كرد.
هر چند كه با فيلم درخشان (1980) اثر «استنلي كوبريك» جايزه اسكار به دست نياورد ولي اين نقش يكي از به ياد ماندني‌ترين نقش‌هاي او در كارنامه‌ هنري‌اش است. از فيلم‌هاي به ياد ماندني او در آن دوران است «پستچي هميشه دوبار زنگ مي‌‌زند» (1981)، «قرمزها» (1981)، «افتخار پريزي» (1985)، «جادوگران ايست ويك» (1987) و «بت من» (1989) است.
نيكلسون با بازي‌ در نقش دلقك در فيلم «بت‌من» شصت ميليون دلار پول كسب كرد و اين فيلم با استقبال عموم مواجه شد. قرار بود در سال 1999 در فيلم «پيروزي بت من» دوباره نيكلسون اين نقش را تكرار كند ولي آن پروژه لغو شد. از فيلم‌هاي سالهاي اخير نيكلسون «درباره اشميت» (2002) و كمدي «كنترل عصبانيت» است. او در فيلم «مردگان» اثر اسكورسيزي در برابر «مت ديمون» و «لئوناردو دي‌كاپريو» دوباره به نقش‌هاي دوران جواني برگشت و در شخصيت رييسي با تمايلات ساديسمي ظاهر شد. او در نوامبر 2006 بازي در فيلم كمدي «‌tsiK tekcuB ehT» را آغاز كرد.
او به‌خاطر اين فيلم مجبور شد سرش را بتراشد تا شبيه بيماران سرطاني شود. در اين فيلم او و همبازي‌اش «مورگان فريمن» كه بيماران دم مرگ هستند تصميم گرفتند قبل از مردن به يك ليست از اهداف و آرزوهايش جامه عمل بپوشانند.

فیلمها
بازیگری

از کجا می‌دانی (۲۰۱۰)
فهرست باکت (۲۰۰۷)
رفتگان (۲۰۰۶)
چیزی که دارم (۲۰۰۳)
یک دهه تأثیرپذیری (۲۰۰۳)
خشم‌درمانی (۲۰۰۳)
دربارهٔ اشمیت (۲۰۰۲)
قول (۲۰۰۱)
بهترین شکل ممکن (۱۹۹۷)
خون و شراب (۱۹۹۶)
ستاره شب (۱۹۹۶)
حمله مریخی‌ها (۱۹۹۶)
گارد عبور (۱۹۹۵)
گرگ (۱۹۹۴)
هافا (۱۹۹۲)
چند مرد خوب (۱۹۹۲)
دردسر مردانه (۱۹۹۲)
دو جِیک (۱۹۹۰)
بتمن (۱۹۸۹)
آیرون‌وید (۱۹۸۷)
اخبار شبکه (۱۹۸۷)
جادوگران ایست‌ویک (۱۹۸۷)
دل‌زدگی (۱۹۸۶)
شرافت پریتزی (۱۹۸۵)
وحشت در راهروها (۱۹۸۴)
شرایط مهرورزی (۱۹۸۳)
مرز (۱۹۸۲)
سرخ‌ها (۱۹۸۱)
رگتایم (۱۹۸۱)
پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند (۱۹۸۱)
درخشش (۱۹۸۰)
رهسپار جنوب (۱۹۷۸)
آخرین نواب (۱۹۷۶)
آب بندهای میسوری (۱۹۷۶)
تامی (۱۹۷۵)
مسافر (۱۹۷۵)
بخت‌واقبال (۱۹۷۵)
پرواز بر فراز آشیانه فاخته <در ایران: دیوانه از قفس پرید> (۱۹۷۵)
محلهٔ چینی‌ها (۱۹۷۴)
آخرین مأموریت (۱۹۷۳)
سلطان ماروین گاردنز (۱۹۷۲)
گفت بران (۱۹۷۱)
مکانی امن (۱۹۷۱)
معرفت جسمانی (۱۹۷۱)
پنج قطعه آسان (۱۹۷۰)
شورشی‌ها (۱۹۷۰)
در یک روز آفتابی همه جا را می‌توانی ببینی (۱۹۷۰)
ایزی رایدر (۱۹۶۹)
سر (۱۹۶۸)
سایک آوت (۱۹۶۸)
سواران دوزخی (۱۹۶۷)
کشتار سنت والنتاین (۱۹۶۷)
شلیک (۱۹۶۶)
سواری در گردباد (۱۹۶۵)
در پشتی به جهنم (۱۹۶۴)
ناوبان دوم پولور (۱۹۶۴)
پرواز به سوی خشم (۱۹۶۴)
کلاغ (۱۹۶۳)
وحشت (۱۹۶۳)
شهر بی‌قانون (۱۹۶۲)
استادز لونیگن (۱۹۶۰)
مغازه کوچک وحشت (۱۹۶۰)
گردش وحشیانه (۱۹۶۰)
برای عشق ورزیدن زود است (۱۹۶۰)
قاتل نق‌نقو (۱۹۵۸)


کارگردانی
دو جِیک (۱۹۹۰)
رهسپار جنوب (۱۹۷۸)


تهیه‌کنندگی
شلیک (۱۹۶۶)
سواری در گردباد (۱۹۶۵)


فیلمنامه نویسی
سفر (۱۹۶۷)
سواری در گردباد (۱۹۶۵)

جوایز
اسکار
بهترین بازیگر مرد درباره اشمیت (۲۰۰۲) نامزد
بهترین بازیگر مرد بهترین شکل ممکن (۱۹۹۷) برنده
بهترین بازیگر مکمل مرد چند مرد خوب (۱۹۹۲) نامزد
بهترین بازیگر مرد آیرون‌وید (۱۹۸۷) نامزد
بهترین بازیگر مرد شرافت پریتزی (۱۹۸۵) نامزد
بهترین بازیگر مکمل مرد شرایط مهرورزی (۱۹۸۳) برنده
بهترین بازیگر مکمل مرد سرخ‌ها (۱۹۸۱) نامزد
بهترین بازیگر مرد پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵) برنده
بهترین بازیگر مرد محلهٔ چینی‌ها (۱۹۷۴) نامزد
بهترین بازیگر مرد آخرین مأموریت (۱۹۷۳) نامزد
بهترین بازیگر مرد پنج قطعه آسان (۱۹۷۰) نامزد
بهترین بازیگر مکمل مرد ایزی رایدر (۱۹۶۹) نامزد

آکادمی انگلستان
بهترین بازیگر مکمل مرد سرخ‌ها (۱۹۸۱) برنده
بهترین بازیگر مرد پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵) برنده
بهترین بازیگر مرد محلهٔ چینی‌ها (۱۹۷۴) برنده

انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس
بهترین بازیگر مرد دربارهٔ اشمیت (۲۰۰۲) برنده
بهترین بازیگر مرد جادوگران ایست‌ویک (۱۹۸۷) برنده
بهترین بازیگر مکمل مرد شرایط مهرورزی (۱۹۸۳) برنده

انجمن منتقدان فیلم نیویورک
بهترین بازیگر مکمل مرد شرایط مهرورزی (۱۹۸۳) برنده
بهترین بازیگر مکمل مرد سرخ‌ها (۱۹۸۱) نامزد
بهترین بازیگر مرد پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵) برنده
بهترین بازیگر مرد محلهٔ چینی‌ها (۱۹۷۴) برنده
بهترین بازیگر مرد پنج قطعه آسان (۱۹۷۰) نامزد
بهترین بازیگر مکمل مرد ایزی رایدر (۱۹۶۹) برنده

گلدن گلوب
بهترین بازیگر مرد چیزی که دارم (۲۰۰۳) نامزد
بهترین بازیگر درام دربارهٔ اشمیت (۲۰۰۲) برنده
بهترین بازیگر مرد کمدی بهترین شکل ممکن (۱۹۹۷) برنده
بهترین بازیگر مرد درام هافا (۱۹۹۲) نامزد
بهترین بازیگر مکمل مرد چند مرد خوب (۱۹۹۲) نامزد
بهترین بازیگر مرد کمدی بتمن (۱۹۸۹) نامزد
بهترین بازیگر موزیکال شرافت پریتزی (۱۹۸۵) برنده
بهترین بازیگر مکمل مرد شرایط مهرورزی (۱۹۸۳) برنده
بهترین بازیگر مکمل مرد سرخ‌ها (۱۹۸۱) نامزد
بهترین بازیگر مرد درام پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵) برنده
بهترین بازیگر مرد درام محلهٔ چینی‌ها (۱۹۷۴) برنده
بهترین بازیگر مرد درام پنج قطعه آسان (۱۹۷۰) نامزد
بهترین بازیگر مکمل مرد ایزی رایدر (۱۹۶۹) نامزد

بیوگرافی پیتر سلرز

پیتر سلرز هشتم سپتامبر ۱۹۲۵ در همپشایر انگلستان متولد شد. پدر و مادرش در گروهی به مدیریت مادربزرگش در کار تئاتر مشغول بودند. در طول جنگ جهانی دوم به جبهه ها اعزام شد و جنگید. پس از پایان جنگ همراه سه تا از همرزمانش یک گروه موسیقی در لندن تشکیل داد که در آن هم آواز می خواندند وهم برای مردم لطیفه می گفتند. پس از آن به تلویزیون رفت و حد فاصل سال های ۱۹۵۱ و ۱۹۶۰ در یک شوی تلویزیونی طنز بازی کرد و همزمان به سینما هم راه پیدا کرد و با فیلم رد پایی تا بهشت وارد دنیای سینما شد.

نخستین نقش اصلی اش را در سال ۱۹۵۹ و در فیلم (من حالم خوبه جک) بازی کرد. در سال ۱۹۶۵ به آمریکا رفت و در اولین فیلم وودی آلن به نام (تازه چه خبر پوسی کت) بازی کرد.
بلیک ادواردز کارگردان مشهور آمریکایی شخصیت مشهور بازرس کلوزو را در سری فیلم های پلنگ صورتی برای پیتر نوشت. فیلم هایی که در دهه ۱۹۷۰ باعث محبوبیت سلرز شدند و تا کنون نیز بسیاری او را با همین نقش می شناسند.
وی با بازی در سه نقش و در فیلم (دکتر استرنج لاو) توجه همه را به خود جلب کرد و از خود یک اسطوره در فیلم های کمدی ساخت.
در سال ۱۹۷۲ پیتر کتابی با نام (آنجا بودن) را خواند و تصمیم گرفت که آن را بسازد اما ۷ سال این کار طول کشید و بعد از کارگردانی این فیلم در ۲۴ ژوئن ۱۹۸۰ بر اثر حمله قلبی فوت کرد.

نکته ها:
- پیتر ۴ بار ازدواج کرد که همسران وی عبارتند از: آن هاو(۱۹۵۱-۱۹۶۱) بریت اکلاند(۱۹۶۴-۱۹۶۸) میراندا کواری(۱۹۷۰-۱۹۷۴) لین فردریک(۱۹۷۴ تا آخر عمر).
- حاصل ازدواج های وی ۳ فرزند بود.
- در رتبه ۸۴ فهرست ۱۰۰ بازیگر برتر تمام اعصار از نظر مجله امپایر قرار دارد.
- دو بار در سال های ۱۹۷۵ و ۱۹۶۵ ترانه های او در رتبه بالای فروش موسیقی بریتانیا قرار گرفتند.
- در اواخر دهه ۶۰ دچار حمله قلبی شد و ادعا کرد مرگ را مشاهده کرده و بهشت را دیده است.
- به نخستین بازیگر سینما تبدیل شد که برای ایفای ۳ نقش نامزد دریافت جایزه اسکار شد.
- مجله پره میر او را به عنوان ۴۱ بازیگر بزرگ تاریخ سینما برگزید.
- جفری راش بازیگر انگلیسی در سال ۲۰۰۴ و در فیلم (زندگی و مرگ پیتر سلرز) نقش او را بازی کرد.
- از دوستان صمیمی اعضای گروه بیتلز به شمار می رفت و گاه در ضبط آهنگ ها با آن ها همکاری می کرد.
- زندگی سست بنیادی داشت و همه ثروت خود را بر اثر طلاق های پی در پی از دست داد.
- بعضی او را بهترین کمدین تمام تاریخ سینما می دانند.

گفته هایی از او:
- اگر از من بخواهید نقش خودم را بازی کنم، نمی دانم چه باید انجام دهم چون هنوز خودم را به درستی نشناخته ام.
- پشت این نقاب ها یک ( من ) وجود دارد که همیشه باید آن را مخفی کنم.
- من نمونه کلاسیکی از یک طنزپرداز هستم فقط وقتی نقش بازی می کنم آدم دلچسبی هستم.
- از نظر خودم روی پرده یک کودن غیر قابل تحمل به نظر می رسم که فقط به درد فیلم های درجه سه می خورم.
- خوشبختی را تنها پس از ازدواج حس می کنید وقتی که دیگر خیلی دیر شده است.
- هرگز زنی را به باشکوهی و هوشیاری سوفیا لورن ندیده ام.

از معروفترین آثار او می‌توان به این فیلم‌ها اشاره کرد :
لولیتا
دکتر استرنجلاو
پلنگ صورتی
شلیک در تاریکی
به دنبال روباه
پارتی
حضور

فیلم شناسی

۱۹۵۰ رز سیاه
۱۹۵۱ Penny Points to Paradise
Let's Go Crazy
۱۹۵۲ Down Among the Z Men
۱۹۵۳ دختران جمعه
۱۹۵۴ دستورات دستورند
۱۹۵۵ جان و جولی
قاتلین پیرزن
۱۹۵۶ The Case of the Mukkinese Battle-Horn
مردی که هرگز نبود
۱۹۵۷ بی خوابی برای تو خوب است
کوچکترین نمایش در زمین
حقیقت عریان
۱۹۵۸ بالای یونان
تام بند انگشتی
۱۹۵۹ Carlton-Browne of the F.O.
موشی که غرید
من خوبم جک
جنگ جنسیت‌ها
۱۹۶۰ دویدن و پریدن و ایستادن
هرگز نگذار برویم
زن میلیونر
Two Way Stretch
۱۹۶۱ آقای توپاز
۱۹۶۲ فقط دو نفر می‌توانند بازی کنند
Waltz of the Toreadors
جاده‌ای به هنگ کنگ
لولیتا
Trial and Error
۱۹۶۳ The Wrong Arm of the Law
Heavens Above!
پلنگ صورتی
۱۹۶۴ دکتر استرنجلاو
دنیای هنری اورینت
تیری در تاریکی
۱۹۶۵ پرندگان، زنبورها و لک لک ها
تازه چه خبر پوسی کت؟
۱۹۶۶ جعبه عوضی
به دنبال روباه
۱۹۶۷ کارینو رویال
زن ضرب در هفت
بوبو
۱۹۶۸ پارتی
I Love You, Alice B. Toklas!
۱۹۶۹ مسیحی جادویی
۱۹۷۰ یک روز در ساحل
هافمن
سیمون سیمون
یک دختر در سوپ من هست
۱۹۷۲ کجات درد می‌کنه؟
ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب
۱۹۷۳ شبح در خورشید ظهر
The Blockhouse
خوشبین ها
۱۹۷۴ بسترهای نرم، نبردهای سخت
مک گونگال کبیر
۱۹۷۵ بازگشت پلنگ صورتی
۱۹۷۶ قتل با مرگ
پلنگ صورتی دوباره ضربه می‌زند
۱۹۷۸ پادشاه هدایا
انتقام پلنگ صورتی
۱۹۷۹ زندانی زندا
حضور
۱۹۸۰ نقشه شیطانی دکتر فومانچو

جوایز:
۱۹۵۹: جایزه بافتا برای بهترین بازیگر مرد انگیلسی
۱۹۶۰: نامزد جایزه اسکار برای ( دویدن و پریدن و ایستادن )
۱۹۶۲: نامزد گلدن گلاب برای ( لولیتا )
۱۹۶۲: نامزد — جایزه بافتا برای بهترین بازیگر مرد انگیلسی ( فقط دو نفر می‌توانند بازی کنند)
۱۹۶۳: نامزد — جایزه بافتا برای بهترین بازیگر مرد انگیلسی (پلنگ صورتی)
۱۹۶۳: نامزد — جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی (پلنگ صورتی)
۱۹۶۲: نامزد بافتا برای ( فقط دو نفر می تونن بازی کنند ).
۱۹۶۴: نامزد — جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد (دکتر استرنجلاو)
۱۹۶۴: نامزد — جایزه بافتا برای بهترین بازیگر مرد انگیلسی (دکتر استرنجلاو)
۱۹۷۵: نامزد — جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی (بازگشت پلنگ صورتی)
۱۹۷۶: نامزد — جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی (پلنگ صورتی دوباره ضربه می‌زند)
۱۹۷۹: Fotogramas de Plata برای بهترین اجرای خارجی (حضور)
۱۹۷۹: جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی (حضور)
۱۹۷۹: برنده جایزه دایره ویژه منتقدان فیلم لندن (حضور)
۱۹۷۹: جایزه برای بهترین بازیگر نقش اول مرد هیئت ملی نقد (حضور)
۱۹۷۹: نامزد — جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد (حضور)
۱۹۷۹: نامزد — جایزه بافتا برای بهترین بازیگر مرد انگیلسی (حضور)

كوين اسپيسي فولر« 26 جولاي 1959، درايالت نيوجرسي آمريكا به دنيا آمد.مادرش منشي و پدرش نويسنده برنامه هاي تبليغاتي و صنعتي بود. بيكاري مدام پدر، باعث مي شد خانواده اش دائما" از ايالتي به ايالت ديگر سفر كنند. دوران تحصيلي اسپيسي درمدارس مختلف سپري شد. »در »سان فرناندو«، راهي مدرسه بازيگري شد و فعاليت آماتوري هنري خود را آغاز كرد. پس ازچند ماه تحصيل در يكي از كالج هاي لس آنجلس، به توصيه يكي از دوستانش(وال كيلمر) به آموزش حرفه اي بازيگري رو آورد. نخستين بازي حرفه اي اش را در نمايش ارواح نوشته هنريك ايبسن، تجربه كرد و نبوغش نمايان شد. موفقيت هاي تئاتري خود را با نمايش سفر ورود راز به شب در كنار جك لمون اسطوره دوران كودكي اش ادامه داد. در دهه 90، براي نخستين بار، جايزه توني ( معادل اسکار در تئاتر ) را به علت درخشش در نمايش گمشده دريانكرز دريافت كرد.فعاليت حرفه اي اش در سينما را، با ايفاي نقش كوتاهي در فيلم Heartburn در سال 1986 آغاز كرد. وي كه به بازي در نقش هاي عجيب و غريب بيش از به عهده گرفتن نقش نخست علاقه دارد، همواره با احتياط و وسواس، نقش هايش را انتخاب مي كند و همين قصه وي را به يك بازيگر شاخص تبديل كرده است. درخشش او با فيلم هفت ساخته ديويد فينچر در نقش يك قاتل قتل هاي زنجيره اي آغاز شد. سپس بازي خيره كننده اش در فيلم مظنونين هميشگي برايان سينگر، او را تبديل به يك ستاره تمام عيار كرد. اسپيسي، بازيگري است كه در نقش هاي مثبت ومنفي، چهره كاملا" متفاوتي ارائه كرده و بازي زيرپوستي بسيار لطيفي را ازخود به نمايش مي گذارد. بازي او در فيلم مظنونين هميشگي، اسكار بهترين بازيگر نقش دوم را برايش به همراه آورد. چهار سال بعد نيز براي ايفاي نقش لستر برتهام در فيلم زيبايي آمريكايي اسكار بهترين بازيگر مرد را ربود.

اسپيسي تاكنون جوايز متعددي از انجمن منتقدان فيلم نيويورك، انجمن ملي منتقدان آمريكا نظیر نشنال بورد آورويو، انجمن منتقدان فيلم شيكاگو و آكادمي فيلم انگلستان دریافت کرده است.

او يكي از دوستان نزديك بيل كلينتون است. آشنايي آنها به پيش از رسيدن كلينتون به مقام رياست جمهوري آمريكا باز مي گردد.

نقش وربال كينت در فيلم مظنونين هميشگي، به شکل اختصاصی توسط نويسنده فيلمنامه براي اسپيسي نوشته شده بود.

انگشتان دست چپ او به هنگام ايفاي نقش در مظنونين هميشگي با چسب به هم چسبانده شد تا معلول بودن دست او واقعي تر باشد.

بازي او در نقش وربال كينت در فيلم مظنونين حس در فهرست صد بازي برتر موسسه فيلم آمريكا، در رتبه چهل و هشتم قرار گرفت.

اغلب فيلم هايي كه اسپيسي در آن ايفاي نقش كرده است. داراي پايان غيرمنتظره هستند. فيلم هايي مانند هفت، مظنونين هميشگي و زندگي ديويد گيل .

اسپيسي، نام هنري وي است. او اين نام را از دو حرف اول و آخر نام اسپنسر تريسي وام گرفته است.

اسپيسي در سال 1999، در پياده روي مشهور هاليوود صاحب ستاره شد.

اسپيسي، انتخاب اول براي ايفاي نقش لستر برتهام در فيل زيبايي آمريكايي بود.

دو تن از شرورترين شخصيت هاي سينمايي تاريخ سينما توسط وي اجرا شده اند؛ جان دو در فيلم هفت« و وربال كينت در مظنونين هميشگي .

اسپيسي به هنگام دريافت اسكار بهترين بازيگر مرد، جايزه اش را به جك لمون تقديم كرد.

او در سال 1999، جايزه لارنس اوليوير را براي بازي در نمايش Iceman Cometh دريافت كرد.

روز تولد او با هنرمنداني نظير استنلي كوبريك، ميك جگر ، كيت بكينسيل و ساندرابولاك همزمان است.

او دوبار براي ايفاي نقش هايش، سرش را از ته تراشيد؛ در فيلم هفت و سوپر من باز مي گردد .

درفهرست صد بازيگر برترتاريخ سينما، اسپيسي در سال 1997 در رده پنجاه و ششم قرار گرفت.

در سال 2003 به عنوان مدير هنري تئاتر مشهور اولدويك لندن برگزيده شد. وي بعدها اعلام كرد قصد دارد اين سمت را تا سال ها حفظ كند.

اجراي نمايشنامه Resurrection آرتور ميلر، در اولدويك با هدايت رابرت آلتمن، جنجال ها و حاشيه هاي زيادي به همراه داشت. منتقدين تئاتر لندن به خاطر شكست نمايش، بسيار به اسپيسي خرده گرفتند.

اسپنسر تريسي، هنري فوندا، جيمز استيوارت، جك لمون، ال پاچينو و جيسون روباردز اسطوره هاي كوين اسپيسي در عالم سينما هستند.

پس از همراهي با جك لمون در نمايش سفر دورود راز به شب، اعتراف كرد تحت تاثير اخلاقيات مثبت لمون قرار گرفته و از او چگونه بازيگر بودن را فرا گرفته است.

زندگي خصوصي اسپيسي در محافل مطبوعاتي و هنري بازتاب چنداني ندارد، به اين دليل كه خود او علاقه اي به بازگويي آنها ندارد. او معتقد است هر چه تماشاگر كمتر با زندگي خصوصي او آشنا باشد، راحت تر او را در نقش هاي مختلف مي پذيرد.

هرگز ازدواج نکرده و فرزندی هم ندارد.

اسپيسي همواره نخستين اولويت كار هنري خود را تئاتر مي داند و سال گذشته نيز اعلام كرد قصد دارد مدتي از سينما كناره گيري كرده و فقط به فعاليت هاي تئاتري مشغول شود.

درسال 1997، براي نخستين بار براي كارگرداني فيلمي تحت عنوان Albino Alligatov پشت دوربين رفت، فيلمي كه با بي اعتنايي منتقدان روبرو شد.

وي و برايان سينگر تاكنون دو بار با يكديگر همكاري كرده اند. در مظنونين هميشگي و سوپرمن باز مي گردد اونقش لكس لوتر را از آنچه جين هالكمن در نسخه اصلي ايفا كرده بود، به مراتب شرورتر و شيطاني تر ايفا كرد.

در سال 2005، در نقش ريچارد دوم در تئاتر لندن خوش درخشيد و تحسين همگان را برانگيخت.

اسپيسي در تقليد از بازيگران و هنرمندان مختلف بسيار چيره دست است. در سال 2002 در يك برنامه تلويزيوني، توانست صداي جك لمون، جودي دنچ ، كاترين هيپبورن، آل پاچينو، پيتر اوتول و جيمز استوارت را تقليد كند.

فیلم‌های مهم:
مظنونين هميشگي
هفت
محرمانه لس آنجلس
زیبای آمریکایی

لیست فیلم های کوین اسپیسی بعنوان بازیگر:

Heartburn (1986) .... Subway Thief
"The Equalizer" .... Detective Sgt. Cole (1 episode, 1987)
Long Day's Journey Into Night (1987) (TV) .... James 'Jamie' Tyrone Jr.
"Crime Story" .... Senator Rourke (1 episode, 1987)
The Murder of Mary Phagan (1988) (TV) .... Wes Brent
"Wiseguy" .... Mel Profitt (8 episodes, 1988)
Rocket Gibraltar (1988) .... Dwayne Hanson
Working Girl (1988) .... Bob Speck
"Unsub" (1 episode, 1989)
See No Evil, Hear No Evil (1989) .... Kirgo
Dad (1989) .... Mario
Fall from Grace (1990) (TV) .... Jim Bakker
A Show of Force (1990) .... Frank Curtin
Henry & June (1990) .... Richard Osborn
When You Remember Me (1990) (TV) .... Wade
Darrow (1991) (TV) .... Clarence Darrow
"L.A. Law" .... Giles Keenan (1 episode, 1992)
Glengarry Glen Ross (1992) .... John Williamson
Consenting Adults (1992) .... Eddy Otis
"Tribeca" .... Chris (1 episode, 1993)
Iron Will (1994) .... Harry Kingsley
The Ref (1994) .... Lloyd Chasseur
Doomsday Gun (1994) (TV) .... Jim Price
Swimming with Sharks (1994) .... Buddy Ackerman
The Usual Suspects (1995) .... Roger 'Verbal' Kint
Outbreak (1995) .... Maj. Casey Schuler
Se7en (1995) .... John Doe
A Time to Kill (1996) .... D.A. Rufus Buckley
L.A. Confidential (1997) .... Jack Vincennes
Midnight in the Garden of Good and Evil (1997) .... Jim Williams
It's Tough to Be a Bug (1998) (voice) .... Hopper
The Negotiator (1998) .... Lt. Chris Sabian
Hurlyburly (1998) .... Mickey
A Bug's Life (1998) (voice) .... Hopper
American Beauty (1999) .... Lester Burnham
The Big Kahuna (1999) .... Larry Mann
Ordinary Decent Criminal (2000) .... Michael Lynch
Pay It Forward (2000) .... Eugene Simonet
Independence Day 2001 (2001) (TV)
K-PAX (2001) .... Prot
The Shipping News (2001) .... Quoyle
The Tower of Babble (2002) (voice) (uncredited) .... Narrator
Austin Powers in Goldmember (2002) .... Dr Evil (in film "Austinpussy")
"Freedom: A History of Us" .... Gouvenor Morris / ... (6 episodes, 2003)
The United States of Leland (2003) .... Albert T. Fitzgerald
The Life of David Gale (2003) .... David Gale
Beyond the Sea (2004) .... Bobby Darin
Edison (2005) .... Levon Wallace
Superman Returns (2006) .... Lex Luthor
Superman Returns (2006) (VG) (voice) .... Lex Luthor
Fred Claus (2007) .... Clyde
Machine Child (2007) (voice)

(2008) .... Prof. Micky Rosa
Recount (2008) (TV) .... Ron Klain
Telstar (2008) .... Major Banks
"Criminal Minds" .... Mr. Phibbs (1 episode, 2009)
Moon (2009) (voice) .... Robot
Shrink (2009) .... Henry Carter
Men Who Stare at Goats (2009) ) .... Larry Hooper
Father of Invention (2010) .... Robert Axle
Casino Jack (2010) .... Jack Abramoff


جمع آوری و تدوین: 1900، Mohsen

نام کامل: ژان مورنو هررا جیمنز Juan Moreno y Herrera Jiménez

شهرت : ژان رنو

تاریخ تولد: 30 /جولای/ 1948

محل تولد : کازابلانکا / مراکش(مغرب)

اصلیت : اسپانیائی(پدر)- فرانسوی(مادر)

شغل : بازیگر

محل زندگی: در پاریس بهمراه همسر و فرزندانش

ژان در ۳۰ جولای ۱۹۴۸ در كازابلانكا از والدین اسپانیایی - فرانسوی به دنیا آمد.والدینش برای فرار از جنگ حكومت فاشیستی فرانسیسكو فرانكو به مراكش مهاجرت كردند. عده‌ای از اعضای خانواده آنان در جنگ كشته شدند، لذا آنان برای نجات از جنگ به مراكش رفتند. در آن هنگام مادر ژان باردار بود و ژان در مراكش به دنیا آمد.

ژان زیرنظر مادرش زبان فرانسه و تحت تعلیمات پدرش زبان اسپانیایی را آموخت. علاوه بر این در مدرسه نیز به آموزش زبان انگلیسی پرداخت.)ژان> دوران دبستان را در مراكش به پایان رساند. او به توصیه مادرش به سوی فرانسه عزیمت كرد تا در آنجا بتواند پله‌های ترقی را یكی پس از دیگری طی كند.

در ۱۲ سالگی به فرانسه مهاجرت كرد و برای دریافت تابعیت فرانسه به اجبار وارد ارتش شد. او در آنجا احساس كرد كه به بازیگری در تئاتر علاقمند است، لذا در بخش نمایشی ارتش مشغول به اجرای نمایش‌های متعدد شد و روز به روز علاقه‌اش به بازیگری فزونی پیدا كرد. او توانست تجربیات زیادی در زمینه نمایش در ارتش مارسی فرانسه كسب كند.


● ورود به سینما

بعد از اتمام خدمت سربازی به پاریس رفت و در سال ۱۹۷۰ نقشهای كوچكی در تئاتر و تلویزیون در دست گرفت. چند كارگردان تلویزیونی به استعداد وی پی بردند و او را تشویق به تحصیل در زمینه بازیگری كردند. ژان روزها در استودیوی تلویزیون كار می‌كرد و عصرها به كلاس آموزش بازیگری می‌رفت، تا سرانجام در سال ۱۹۷۱ با ایفای نقش كوچكی در فیلمی كوتاه به دنیای سینما راه یافت. این نقش كوتاه و پیش پا افتاده سبب ایجاد اعتماد به نفس در وی شد. از سویی دیگر شانس به او روی آورد و )لوك بسون‌> یكی از كارگردانان و بازیگران معروف آن دوران با وی دوست شد و(ژان) را در فیلم‌هایش قرار داد. فیلم (گربه‌ها)، (زیرزمین) یا (مترو) را در سال ۱۹۸۵ با همكاری لوك‌بسون بازی كرد و ستایش فراوانی را برای خود به همراه داشت. در سال ۱۹۸۸ بار دیگر (بسون) در فیلم
(آبی بزرگ) ژان رنو را به كار می‌گیرد. در واقع این اولین نقش بزرگ رنو محسوب می‌شد.

رنو به شهرت رسید. بعد از بازی در (آبی بزرگ) دیگر كارگردانان گویی رنو را كشف كرده باشند به او چند پیشنهاد دادند. وی در سال ۱۹۹۰ فیلم (نیكیتا) را بازی كرد. به دنبال آن در فیلم (صدا) به سال ۱۹۹۲ و (پرواز از محكمه) هنر خود را نشان داد.

● موفقیت بزرگ

فیلم(لئون) در سال ۱۹۹۴ موفقیت بزرگی را به دنبال داشت. این فیلم یكی از موفق‌ترین و پرفروش‌ترین فیلمها در تاریخ سینمای فرانسه محسوب می‌شد. البته این فیلم طیف خشونت را به دنبال داشت و ۲۳ دقیقه از فیلم حذف شد تا خشونت آن كم شود.
رنو در سال ۱۹۹۵ با بازی در فیلم (ماموریت غیرممكن) مورد نقد منتقدان زیادی قرار گرفت اما موفقیت فیلم در نظر مردم چشمگیر بود.


● بسوی هالیوود

رنو در سال ۱۹۹۷ به سوی هالیوود راه افتاد و سعی كرد تا تماشاگران آمریكایی را با ذوق و استعداد خود در زمینه‌های فیلمهای كمدی جلب كند. اما تماشاگران او را در نقش‌های اكشن می‌پذیرفتند.از این رو در سال ۱۹۹۸ با بازی در (گودزیلا) علاقه همگان را به خود جلب كرد، یكی از شانس‌هایی كه در هالیوود آورد همكاری با رابرت دنیرو در فیلم )رونین بود.

او دوباره به فرانسه بازگشت ولی هالیوود به دنبالش بود، بدین ترتیب در سال ۲۰۰۰ فیلم (رودخانه ارغوانی) را در هالیوود بازی كرد.

رنو می‌خواست استعداد خود را در نقشهای كمدی بیازماید. او در سال ۲۰۰۲ در كنار (ژرار دیاردیو) اسطوره بازیگری در سینمای امروز فرانسه قرار گرفت و حاصل آن یكی از بهترین كمدی‌های فرانسوی به نام )روبی و كوئنتین> بود. این فیلم نه تنها در فرانسه، بلكه در آمریكا مانند بمب صدا كرد و جزو پرفروش‌ترین فیلمهای دنیا قرار گرفت.
یكی از فیلمهای جدید (رنو) را می‌توان )پلنگ صورتی> نامید. همچنین او با بازی در فیلم (كد داوینچی) در نقش بازرس بزوفاچی براساس كتاب جنجال‌برانگیز(دن براون) امسال به نمایش در آمد، او در این فیلم همبازی (تام هنكس) خواهد بود.از فیلمهای اخیر )ژان رنو> كه به نمایش در آمد (امپراطوری گرگها) در سال گذشته بود، رنو برای بازی در آن یك و نیم میلیون یورو دستمزد گرفت.گفتنی است یكی از بهترین فیلم‌های رنو بازی در فیلم (ببر و برف) به كارگردانی (روبرتو بنینی) كه كمدین معروف ایتالیایی نیز در آن حضور داشته بود. همچنین وی اخیرا موافقتش را برای ایفای نقش در فیلم (پسران پرواز) اعلام كرده است. بودجه این فیلم ۱۰ میلیون دلار است و در زمان جنگ دوم جهانی اتفاق افتاده است.
او چهار فرزند دارد.

(ژان رنو) دو بار ازدواج كرد و ثمره هر ازدواج او دو فرزند است ...
اولین ازدواجش در سال ۱۹۷۶ با (جنویو) بود كه در سال ۱۹۷۸ صاحب یك دختر به نام ساندرا و یك پسر به نام مایكل در سال ۱۹۸۰ شد.این ازدواج پایان خوشی به همراه نداشت. مسافرت‌های متعدد (ژان رنو) به ایتالیا و فرانسه شكایت همسرش را در پی داشت، لذا این ازدواج به جدایی ختم شد.ژان در سال ۱۹۹۴ با (ناتالی دیسكیویز) مدل ایتالیایی ازدواج كرد و در سال ۱۹۹۶ پسرش (تام) و دو سال بعد دخترش (سرنا) به دنیا آمد.ژان یك خانه مجلل و باشكوه در پاریس و یك خانه در بهترین نقطه لس‌آنجلس دارد.

فیلموگرافی:

۱۹۸۰ The Moroccan Stallion
۱۹۸۲ La Passante du Sans-Souci
۱۹۸۳ Le Dernier Combat
۱۹۸۵ Le téléphone sonne toujours deux fois!!
Subway
۱۹۸۸ Le Grand Bleu (The Big Blue) (نامزد جایزه بهترین بازیگر جشنواره سزار)
۱۹۹۰ L'Homme au masque d'or
Nikita
۱۹۹۱ Loulou Graffiti
L'Opération Corned-Beef
۱۹۹۲ Kurenai no buta
۱۹۹۳ La Vis
Paranoïa
Flight from Justice
*** Visiteurs (نامزد جایزه بهترین بازیگر جشنواره سزار)
۱۹۹۴ Léon (The Professional) (نامزد جایزه بهترین بازیگر جشنواره سزار)
۱۹۹۵ *** Truffes
French Kiss
Al di là delle nuvole
۱۹۹۶ Mission: Impossible
Le Jaguar
۱۹۹۷ Roseanna's Grave
Un amour de sorcière
*** Soeurs Soleil
۱۹۹۸ *** Visiteurs II: *** Couloirs du temps
Godzilla
Ronin
۲۰۰۰ *** Rivières pourpres (Crimson Rivers) (نامزد -- جایزه فیلم اروپا برای بهترین بازیگر نقش اول مرد)
۲۰۰۱ Just Visiting
Wasabi
۲۰۰۲ Décalage horaire
Rollerball
۲۰۰۳ Tais-toi
۲۰۰۴ Onimusha ۳: Demon Siege (Capcom-based popular franchise)
*** Rivières pourpres II: *** anges de l'apocalypse
Hotel Rwanda
L'Enquête Corse
۲۰۰۵ L'Empire des loups (Empire of the Wolves)
The Tiger and the Snow
۲۰۰۶ پلنگ صورتی
Flyboys
The Da Vinci Code
Flushed Away
۲۰۰۸ Ca$h
۲۰۰۹ پلنگ صورتی ۲
Le Premier Cercle
Couples Retreat
Armored
۲۰۱۰ The Round Up
The Immortal
۲۰۱۱ Margaret


جمع آوری و تدوین: 1900، Mohsen

تاریخ و محل تولد: 9 جون 1981اورشلیم، اسرائیل
قد: 160سانتی متر
اسم کامل: ناتالی هرشلاگ
اسم مستعار: نات
ازدواج: مجرد

بیوگرافی:

ناتالی هرشلگ معروف به ناتالی پورتمن در 9 ژوئن 1981 در اورشلیم اسرائیل به دنیا آمده است.. ناتالی تنها فرزند پدری دکتر و مادری هنرمند بود که در حال حاضر مدیر کارهای هنری فرزندشان نیز هستند.خیلی کوچک بود که همراه خانواده اش به واشینگتن دی سی نقل مکان کرد و پس از چندین بار تغییر محل سکونت سرانجام در نیویورک ساکن شدند. جایی که تا زمان فارغ التحصیلی از دبیرستان در آن جا بود.اتمام درسهایش با افتخارات فراوان همراه بود و دستاوردهای آکادمیش این اجازه را به او داد تا راهی به دانشگاه معتبر هاروارد بشود.او درست یازده سال داشت که در یک پیتزا فروشی توسط یک مامور بازیگریابی کشف شد. ابتدا به عنوان یک مدل شروع به کار کرد اما بعدها تصمیم گرفت تا بازیگری را دنیال کند. در چندین اجرای زنده شرکت کرد تا اینکه اولین حضور حرفه ای خود را در فیلم سینمایی لئون (94)ارائه داد به دنبال این نقش برای بازی در فیلم هایی چون مخمصه (95)دختران زیبا(96) و مریخ حمله می کند(96) انتخاب می شود . اما شهرت سراسری و بین المللی ناتالی میسر نشد تا سال 99 که برای نقش مکدر آمیدالا در جنگ ستاره ها :اپیزودیک -تهدید شبح پذیرفته می شود . فیلم با فروش 431 میلیون دلاری خود او را به یک چهره مطرح تبدیل کرد.بعد از آن در دو کمدی درام هرجایی جز اینجا(99) و جایی که قلب آنجاست(2000) بازی کرد که ازسوی منتقدین با تحسین فراوانی روبرو شد.وی در دو قسمت دیگر جنگ ستاره ها اپیزود دوم با نام حمله کلونها و اپیزود سوم انتقام سیث ایفای نقش کرده است.
در 4 مارس 2004 در یک SNL به همراه مهمان موزیک برنامه،فال اوت بوی و دنیس هیسبرت حضور یافت. و در یک فیلم کوتاه SNL در نقش یک گانگستر رپر عصبانی به همراه اندی سامبرگ با لباس وایکینگی در نقش همراهش ظاهر شد.
در اوایل سال 2006 V for Vendetta کلید خورد. او در این فیلم نقش اوی هاموند زن جوانی را داشت که شخصیت اصلی داستان «وی» او را از دست پلیس مخفی نجات می دهد. او برای این نقش موهایش را تراشید و همینطور برای یادگیری صحبت با لهجه ی انگلیسی با یک کارشناس تلفظ کار می کرد.
ناتالي می گوید که فیلم مضمون بد یا خوب واضحی نداشت و به نظرات مخاطبین احترام گذاشته بود. هر دو فیلم ارواح گویا و منطقه ی آزاد در سال 2006 به طور محدودی پخش شد.

در آوریل 2006 فیلمبرداری فیلم کودکانه ی Mr. Magorium's Wonder Emporium آغاز شد و در نوامبر 2007 بروی پرده رفت. پورتمن راجع به این فیلم می گوید که دوست داشته در فیلم های کودکانه بازی کند. در اواخر 2006 هم در فیلم The Other Boleyn Girl در نقش آن بولین به همرا ه اسکارلت یوهانسون و اریک بانا به ایفای نقش پرداخت.
در همان سال به خاطر ایفای نقش لسلی قمارباز در فیلم My Blueberry Nights به کارگردانی ونگ کاروای مورد تحسین قرار گرفت چراکه اولین باری بود که نقش یک شاهزاده ی کوچک و یا یک نوجوان بی خانمان را بازی نمی کرد و در نقش یک زن بالغ ظاهر می شد.
او در فیلم درام برادرها که بازساختی از فیلمی دانمارکی به همین نام بود در نقش مقابل توبی مگ گوایر و جیک گیلن هال به ایفای نقش پرداخت.
در ماه می سال 2008، پورتمن جوانترین عضو شصت و یکمین جشنواره ی کن شناخته شد.

نکات جالب زندگی ناتالی پورتمن

* از 8 سالگی یک سبزی خوار است.
*از 4 سالگی رقص تمرین می کند .
* روز تولدش با جانی دپ یکی است .
*می گوید بهترین درسش در دوران تحصیل ریاضیات بوده است.
*در کودکی دوست داشت که یک دکتر شود .
*به زبان های انگلیسی وهبرو (زبان مادریش) مسلط است و همچنین با مکالمات فرانسوی، آلمانی، ژاپنی و اسپانیایی هم آشنایی دارد
*مجلات کوئین، هارپرز و دیوید لترمن می گویند او آدری هپ برن جدید است.
*یک شرکت ماتیک سازی به نام "استیلا" یک رژ لب به اسم او دارد.
* بازیگر مورد علاقه اش "بن کینگزلی " است.
* برای بازی در فیلم " وی برای انتقام" سرش را از ته تراشید

جایزه های ناتالی پورتمن

برنده بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم نزدیک‌تر در جایزه گلدن گلوب (۲۰۰۵)
برنده بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم نزدیک‌تر در اتحادیه منتقدان فیلم سن دیگو (۲۰۰۴)
برنده بهترین بازیگر نقش اصلی زن برای فیلم قوی سیاه در جشنواره گلدن گلوب (2011)
برنده بهترین بازیگر نقش اول زن برای فیلم قوی سیاه، جایزه اسکار (۲۰۱۱)

نامزد

نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم هرکجا غیر از اینجا در جایزه گلدن گلوب (۲۰۰۰)
نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم نزدیک‌تر در جایزه اسکار (۲۰۰۵)
نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم نزدیک‌تر در جشنواره فیلم بفتا (۲۰۰۵)

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

فیلم شناسی:


Cloud Atlas (pre-production)
Sonmi-451

2011 Thor (post-production)
Jane Foster

2011 Your Highness (completed)
Isabel

2011 No Strings Attached
Emma

2010 Black Swan
Nina Sayers

2010 Hesher
Nicole

2009/I Brothers
Grace Cahill

2009 Love and Other Impossible Pursuits
Emilia Greenleaf

2009 New York, I Love You
Rifka

2008 The Other Boleyn Girl
Anne Boleyn

2007 Mr. Magorium's Wonder Emporium
Molly Mahoney, the Composer

2007 Hotel Chevalier (short)
Jack's Girlfriend

2007 The Darjeeling Limited
Jack's Ex-Girlfriend

2007 My Blueberry Nights
Leslie

2007 The Simpsons (TV series)
Darcy
– Little Big Girl (2007) … Darcy (voice)

2006 Goya's Ghosts
Inés / Alicia

2006 Paris, je t'aime
Francine (segment "Faubourg Saint-Denis")

2006 V for Vendetta
Evey

2005 Free Zone
Rebecca

2005 Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith
Padmé

2005 Domino One
Dominique Bellamy

2004/I Closer
Alice

2004 True (short)
Francine

2004 Garden State
Sam

2004 Sesame Street (TV series)
Natalie
– Episode #35.4 (2004) … Natalie

2003 Cold Mountain
Sara

2002 Star Wars: Episode II - Attack of the Clones
Padmé

2000 Where the Heart Is
Novalee Nation

1999 Anywhere But Here
Ann August

1999 Star Wars: Episode I - The Phantom Menace
Queen Amidala / Padmé

1996 Mars Attacks!
Taffy Dale

1996 Everyone Says I Love You
Laura Dandridge

1996 Beautiful Girls
Marty

1995 Heat
Lauren Gustafson

1994 Léon
Mathilda

1994 Developing (short)

جمع آوری و تدوین: 1900، Mohsen

ظهور داستین هافمن در دهه ۶۰ خبر از ورود ستاره‌ای جدید به دنیای هالیوود می‌داد. شخصیت بی‌تکلف و سخت کوشش خیلی زود او را در میان معروف‌ترین و ممتازترین بازیگران نسل خویش قرار داد.
هافمن اغلب با کلیشه شدن در نقش‌هایی که از اویک ضد قهرمان (انسانی زجر کشیده و شخصیتی تراژیک که به ندرت به پایان خوش می‌انجامد) می‌ساخت در ستیز بود...

به طور عمده او زمینه جدیدی را برای همه بازیگران، نه فقط بازیگرانی که کمتر به قهرمانی و بیشتر به توصیف حقیقت زندگی محدود می‌شوند، ایجاد کرد. داستین هافمن در هشتم آگوست سال ۱۹۳۷ در لس آنجلس به دنیا آمد. او در ابتدا برای پزشکی درس خواند اما پس از مدتی تحصیل را رها کرد و به شغل‌های مختلفی مثل دستیاری روانپزشکی، پیشخدمتی، ظرف‌شوری، تایپیستی و روزنامه‌فروشی پرداخت تا اینکه به هنرستان موسیقی و هنر لس‌آنجلس راه یافت.
او قبل از رفتن به نیویورک برای تحصیل در استودیوی «لی استراسبرگ» (Lecstrasbreg)، وارد کالج شهر سانتا مونیکا شده بود که پس از آشنایی با دانشجویی دیگری به نام «جن هاکمن» (Jeme Hackman) که هیچ کدامشان موفقیتی را که پیش رو داشتند پیش‌بینی نمی‌کردند – در کاخ پاسادنا (Pasadena) تمام توجه‌اش را متوجه بازیگری کرده بود و در چند نقش کوچک تلویزیونی نه چندان مهم بازی می‌کرد.
هافمن با ناراحتی از عدم موفقیتش در این نقش‌ها، مدتی بازیگری را رها کرد. اما در سال ۱۹۶۰، اولین نقش روی صحنه‌اش را در محصولی از «گراتراد استین» (Gertrude Stein) با نام «بلی گفتن برای مرد جوان» ایفا کرد که راه را برای ورود به برادوی هموار نمود و نظر مایک نیکولز (Mike Nicholes) کارگران را متوجه خود کرد.
پس از «آشپز برای آقای جنرال» او به تلاش هایش ادامه داد و چندین سال روی صحنه ظاهر نشد که در این خلال به تحصیل و فعالیت در استودیوی بازیگران لی‌استراسبرگ می‌پرداخت تا به بازیگری دارای متد تبدیل شود و بالاخره در سال ۱۹۶۴ در چند تئاتر مثل «در انتظار گودو» و «پیشخدمت زبان بسته» بازی کرد و دو سال بعد او جایزه «اوبی» را برای بازی‌اش در «سفر پنجمین سواره» بدست آورد.
در سال ۱۹۶۷ هافمن اولین فیلمش را با نقش کوچکی در «پلنگ بیرون می‌رود» بازی کرد و کمی بعدتر در فیلم طنز و تحسین شده‌ «چی؟» تغییر روش داد. در این زمان بود که او اولین بار توسط کارگردانی بنام «مایک نیکولز»‌کشف شد، کسی که او را در قالب نقش اول کمدی سیاهش به نام «فارغ‌التحصیلی» قرار داد که با وجود سی‌سالگی‌اش هنگام ساخته شدن فیلم، او به خوبی به شکل یک دانشجوی کالج در آمده بود و بازی زیبایش نه تنها نامزدی اسکار را به دنبال داشت بلکه باعث محبوبیت فراوانش نیز در بین جوانان شد.
مقام او به عنوان یک ستاره تازه کار سینما در نتیجه فیلم «کابوی نیمه شب »ساخته جان اسکلزینگر (John Schlesinger) تثبیت شد که جایزه آکادمی را هم برایش به دنبال داشت و همچنین دومین نامزدی اسکار را به خاطرش کسب کرد. در سال ۱۹۷۰ در فیلم «مرد گندهٔ کوچک» ساخته «آرتورپن» (Arthur Pen)درخشید. تصویر فوق‌العاده‌ای از یک جنگجوی هندی و نقشی که مستلزم این بود که به فردی صد ساله تبدیل شود.
بازی در «هوی کلدمن کیست؟» با کارگردانی دوست همیشگی‌اش «یولاگاسبارد» (Ulu Gasburd) اولین شکست هافمن در بازی‌هایش محسوب می‌شود. او بعد از این فیلم در درام غم‌انگیز «سگهای پوشالی» ساخته سم پکینپا (Som Peckinpa) ظاهر شد که انتقادات تندی را در پی نمایشش در پس داشت.

اما فیلمی که با آن نام هافمن برای همیشه در یادها ماندگار شد «پاپیون» بود که در کنار «اتیسو مک کوین» (Steve McQeen) عالی ظاهر شد. نقش‌ هافمن در این فیلم که زندانی بی‌گناه تبعید شده است تا مدتها او را انتخاب اول بسیاری از کارگردانان برای فیلم‌هایشان قرار داد. او سپس در نقش کمدین افسانه‌ای «لنی بروس» (Lenny Bruce) در فیلم «لنی» که در سال ۱۹۷۴ براساس زندگی‌نامه‌اش ساخته شده بود بازی کرد و سومین نامزدی آکادمی را از آن خود کرد.
شاید یکی از دیگر شخصیت‌های به یادماندنی هافمن، نقش «کارل برن استین» در برابر «رابرت ردفورد» در فیلم «تمام مردان رئیس جمهور» باشد. در سال ۱۹۷۶ هافمن بار دیگر با «اسکوزینگر» در فیلم «مرد ماراتن»‌همکاری کرد. که او را در کنار «لارنس الیویر» (Laurance Olivier) قرار داد و این دو بازیگر توانا توانستند فیلم موفق دیگری بیافرینند.
در سال ۱۹۷۸ فیلم «زمان بی‌پردگی» به کارگردانی «گر اسبارد» پرژه‌ای بود که از نگاه منتقدان موفق از کار درآمد اما از نظر مالی شکست سنگینی خورد و سرانجام فیلم «آگاتا» را بازی کردکه نه بینندگان را راضی نگه داشت و نه منتقدان را. ولی در همان سال در درام خانوادگی «کرامرعلیه کرامر» که برای هر دو گروه قابل قبول بود ایفای نقش کرد. بازی هافمن در نقش مردی مطلقه بالاخره جایزه آکادمی را برایش بعد از سه بار نامزدی به ارمغان آورد.
او همچنین برنده جایزه گلدن گلاب شد و چندین عنوان از طرف انجمن منتقدان نیویورک ولس آنجلس کسب کرد. فیلم بعدی هافمن در کمدی «توتسی» در سال ۱۹۸۲ در نقش بازیگری که سعی می‌کند نقشی را در اپرا بدست آورد حتی موفق‌تر از قبل بود. با توجه به این‌که این فیلم نامزدی دیگری را برای اسکار نصیب او کرد ، در طول نمایش عمومی نزدیک یک میلیون دلار فروش داشت.
او پس از یک غیبت طولانی در سال ۱۹۸۴ با نقش «ویلی لومان» در نمایش «مرگ فروشنده»‌ به روی صحنه‌ برادوی بازگشت. او با بازی در سریال‌های شبکه تلویزیونی CBS جایزه گلدن گلاب دیگری کسب کرد . در سال ۱۹۸۸ با بازی در «مرد بارانی» به کارگردانی «بری لوینسون» (Barry Levinson) که در کنار «تام کروز» (Tom Cruise) ایفای نقش کرد، برنده دومین جایزه اسکار بهترین بازیگر شد و باعث شد تا هنرمند موفقی چه از نظر منتقدان و چه از نظر تماشاچیان باشد.
در همان سال، هافمن دوباره با حضور در «تاجر ونیزی» به صحنه برادوی برگشت و به دنبال آن در کنار «شون کاندی» (Sean Connery) و «میتو برادریک» (Matthew Braderick) در فیلم «حرفه خانوادگی» به ایفای نقش پرداخت. هافمن در سال ۱۹۹۱ در درام جنایی« بیلی بس گیت» بازی کرد که اولین سری از فیلم‌هایی بود که به تدریج هنر ترسیم شخصیت او کاهش می‌یافت. در همان سال در نقش کاپیتان هوک در برابر «رابین ویلیامز» (Robin Willioms) در نقش «پیترپن»‌که شخصیت معروف و دوست داشتنی آن زمان بود در فیلم تخیلی کارگردان مقتدر فیلم‌های علمی – تخیلی یعنی «استیون اسپیلبرگ» در فیلم «هوک» بازی کرد. او پس از بازی در فیلم تار و فراموش شده «قهرمان» سه سال از روی پرده سینما ناپدید شد. اما با فیلم ماجراجویانه « حادثه «به سینما بازگشت و بازی متعادلی را به نمایش گذاشت. اما در ادامه فیلم «بوفالوی آمریکایی» اثر «میشل کورنت» (Micheal Corrent) که اقتباسی از فیلمنامه «دیوید مامت» (David Mamet)بود به صورت محدود نمایش داده شد و خیلی مورد توجه قرار نگرفت.

هافمن سپس در سال ۱۹۹۶ در جمع بازیگرانی از جمله «رابرت دنیرو»‌(Rabert Deniro) و «براد پیت» (Brod Pitt) در درام «خواب رفتگان» ساخته اونیسون قرار گرفت و یکسال بعد در فیلم‌های «شهر آشفته»، «حومه»، «سگ را بجنبان» این دهه را سپری کرد. نقش او در فیلم «سگ را بجنبان» یک تهیه کننده عصبی به نام »استنلی اوسن» است . در سال ۱۹۹۷ انتقادهای جنجالی زیادی را برای این فیلم هجو سیاسی گفته و نوشته شد. داستین هافمن تجربه فیلم سازی را نیز در کارنامه‌اش دارد که آن هم فیلم «جراحات شخصی» است و فیلم «راه‌پیمایی روی ماه» علاوه بر بازی در آن، تهیه کنندگی آن را نیز به عهده داشت.
در آوریل ۱۹۹۹ هافمن در یک مراسم تلویزیونی مورد ستایش قرار گرفت و جایزه دستاوردهای مادام العمر را دریاتف کرد که این عنوان در سال ۲۰۰۳ تکرار شد. داستین هافمن که برنده دو جایزه اسکار و نامزد هفت جایزه است یکی از مؤثرترین و مهم‌ترین بازیگران تاریخ سینما در دو ژانر کمدی و درام است و همانند بازیگران ممتاز هم نسل خود مثل «آل پاچینو»، «رابرت دنیرو» و «مارلون براندو» همیشه جاودانه است.
او به تازی در کنار «سوزان سارلندون» (Sarah Sarondon) در درام گیرنده «نور مهتاب» بازی کرد و در سال ۲۰۰۴ نقش رئیس آشوبگر فیلم «اعتماد» را ایفا کرد.

برخی از افتخارات داستین هافمن:

نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر به خاطر بازی در فارغ التحصیل - 1967
نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر به خاطر بازی در کابوی نیمه شب - 1969
نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر به خاطر بازی در فیلم لنی - 1974
نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر به خاطر بازی در توتسی - 1982
برنده اسکار بهترین بازیگر مرد به خاطر بازی در کرامر علیه کرامر - 1979
برنده اسکار بهترین بازیگر مرد به خاطر بازی در فیلم مرد بارانی - 1988

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]
برخی از آثار هنری داستین هافمن:

ببر موفق می‌شود - ۱۹۶۷
فارغ‌التحصیل - ۱۹۶۷
کابوی نیمه‌شب - ۱۹۶۹
جان و ماری - ۱۹۶۹
بزرگ‌مرد کوچک - ۱۹۷۰
هری کلرمن کیست و چرا این حرف‌های وحشتناک را درباره‌ام می‌زند - ۱۹۷۱
سگ‌های پوشالی - ۱۹۷۱
آلفردو، آلفردو - ۱۹۷۲
پاپیون -۱۹۷۳
لنی -۱۹۷۴
همه مردان رئیس جمهور - ۱۹۷۶
ماراتن من - ۱۹۷۶
زمان درستکاری - ۱۹۷۸
کرامر علیه کرامر - ۱۹۷۹
آگاتا - ۱۹۷۹
توتسی - ۱۹۸۲
مرگ دستفروش - ۱۹۸۵
گفتگوی خصوصی - ۱۹۸۶
ایشتار - ۱۹۸۷
مرد بارانی - ۱۹۸۸
کسب و کار خانوادگی - ۱۹۸۹
دیک تریسی - ۱۹۹۰
بیلی بتگیت - ۱۹۹۰
هوک - ۱۹۹۱
قهرمان - ۱۹۹۲
هورتون صدای یک هو را می‌شنود! - ۱۹۹۲
شیوع - ۱۹۹۵
بوفالوی آمریکایی - ۱۹۹۶
خواب‌گردها - ۱۹۹۶
شهر دیوانه - ۱۹۹۷
سگ را بجنبان - ۱۹۹۷
کره - ۱۹۹۸
پیام‌آور: سرگذشت ژاندارک - ۱۹۹۹
مسیر مهتابی - ۲۰۰۲
اعتماد - ۲۰۰۳
هیئت‌منصفه فراری - ۲۰۰۳
در جستجوی ناکجاآباد - ۲۰۰۴
هاکبی‌ها را دوست دارم - ۲۰۰۴
ملاقات با فاکرها - ۲۰۰۴
راه‌های مسابقه، صدا - ۲۰۰۵


شهر گمشده - ۲۰۰۵
عطر: قصه یک آدمکش - ۲۰۰۶
عجیب‌تر از داستان - ۲۰۰۶
تعطیلات - ۲۰۰۶
فروشگاه عجیب آقای مگوریوم - ۲۰۰۷
پاندای کونگ‌فوکار - ۲۰۰۸
داستان دسپروکس - ۲۰۰۸
آخرین شانس هاروی - ۲۰۰۸
روایت بارنی - ۲۰۱۰
فاکرهای کوچک - 2010
پاندای کونگ‌فو کار، صدا - 2011
The Giver - 2011


جمع آوری و تدوین: 1900، Mohsen

تام کروز (به انگلیسی: Tom Cruise) (زاده ۳ ژوئیه ۱۹۶۲) هنرپیشه و تهیه کننده سرشناس آمریکایی است. او تاکنون سه بار نامزد جایزه اسکار شده و ده‌ها جایزه مهم دیگر از جمله سه جایزه گلدن گلوب را به دست آورده است . وی با بازی در فیلم تاپ گان (۱۹۸۶) به شهرت جهانی رسید و از آن پس، بیش از دو دهه است که همچنان فعالانه در فیلمهای گوناگون حاضر می‌شود. بنابر گزارش مجله فوربس، میزان دارایی تام کروز در سال ۲۰۰۷ بیش از سی و یک میلیون دلار بوده است .همنچنين تام كروز سه بار نامزدجايزه Oscar و3 بار برنده جايزهGolden Globe و 2 بار برنده جايزه MTV Movie Award و 1 باز برنده جايزه Saturn Award و جالب تر اينكه 7 بار هم نامزد دريافت جايزه Saturn Award شده است.

زندگینامه


تام کروز در سیراکیوز از شهرهای مرکزی ایالت نیویورک آمریکا به دنیا آمد. نام کامل وی تام کروز ماپوتر چهارم Thomas Cruise Mapother IV است. پدرش مهندس برق و مادرش معلم بود. خانواده آنها در اصل ریشه‌ای آلمانی، انگلیسی و ولزی دارند. تام دارای سه خواهر است که ماریان، لی آن و کاس نام دارند. لی آن کار تبلیغات تام کروز را بر عهده دارد. زندگی آنها در مکان ثابتی نبود و خانواده آنها به شهرهای گوناگونی مهاجرت کردند. بنابر گفته تام کروز، وی تا به پایان رساندن دوره دبیرستان، در پانزده مدرسه مختلف درس خواند. تام دوازده ساله بود که والدینش از هم جدا شدند. وی و خواهرش تحت سرپرستی مادرشان قرار گرفتند و در سالهای بعد در شهرهای گوناگونی ساکن شدند. تام مدتی آموزش مذهبی دید و قصد داشت کشیش شود اما از این کار رویگردان شد و در نهایت در سال ۱۹۸۰ از دبیرستانی در نیوجرسی فارغ التحصیل شد.


تام کروز در سال ۱۹۸۷ با میمی راجرز هنرپیشه آمریکایی ازدواج کرد. میمی باعث آشنایی او با آئین مذهبی ساینتولوژی شد. این زوج در سال ۱۹۹۰ از هم جدا شدند. در همین سال به هنگام بازی در فیلم «روزهای تندر» با نیکول کیدمن بازیگر استرالیایی آشنا شد و مدتی بعد با وی ازدواج کرد. این ازدواج یازده سال دوام یافت. این زوج سرشناس، جذاب و محبوب، تا سالها از سرشناسترین زوجهای هالیوود به شمار می‌آمدند. آنها دو کودک را به فرزندی پذیرفتند. در سال ۲۰۰۱ در حالی که نیکول سه ماهه باردار بود از یکدیگر جدا شدند که موجب شد نیکول کودک مذکور را سقط کند. برخی نیز معتقدند دلیل جدایی وی از نیکول ناتوانی نیکول کیدمن در بچه دار شدن بوده است. وی تا سال ۲۰۰۴ با پنه‌لوپه کروز بازیگر اسپانیایی ارتباط داشت. در سال ۲۰۰۵ با کیتی هولمز بازیگر آمریکایی آشنا شد و مدتی بعد بر فراز برج ایفل به وی پیشنهاد ازدواج داد. مراسم عروسی آنها در دسامبر ۲۰۰۶ در براچیانو ایتالیا برگزار شد. این زوج هنری به اختصار با عنوان تام کت نیز شناخته می‌شوند . پیش از آن در ماه آوریل همان سال نخستین فرزند آنها به دنیا آمد که نام فارسی - عبری سوری را برای وی برگزیدند. سوری نخستین فرزند تنی تام و کیتی است و سومین فرزند تام کروز به حساب می‌آید.

زندگی هنری

تام کروز در سالهای دبیرستان در فیلم موزیکالی از طرف مدرسه شرکت کرد و مورد تحسین قرار گرفت. همین مساله باعث شد وی به بازیگری بطور جدی علاقه مند شود. نخستین بازی جدی وی، تنها یک سال پس از به پایان بردن دوره دبیرستان، در فیلم «عشق بی پایان» به سال ۱۹۸۱ اتفاق افتاد. تا سال ۱۹۸۶ در چندین فیلم بازی کرد که چندان شهرتی برایش نداشت. اما در این سال وی به عنوان بازیگر اصلی فیلم تاپ گان برگزیده شد. داستان این فیلم حادثه‌ای در مورد آموزش خلبانان هواپیماهای شکاری در ارتش ایالات متحده بود. این فیلم پرفروشترین فیلم سال آمریکا شد و برای تام کروز شهرت فراوانی به همراه آورد.

سالهای بعد، حضور تام کروز در فیلم‌های مشهور نمایان تر شد. در سال ۱۹۸۹ به همراه داستین هافمن در فیلم مرد بارانی شرکت کرد که این فیلم نامزده هشت جایزه اسکار شد. اما وی یک سال بعد توانست نخستین بار نامزد جایزه اسکار بهتری بازیگر نقش اول مرد برای بازی در فیلم «متولد چهارم ژوئیه» شود. در همین سال با بازی در فیلم «روزهای تندر» با نیکول کیدمن آشنا شد و بعدها با وی ازدواج کرد. تام کروز در سال ۱۹۹۶ به عنوان تهیه کننده و بازیگر نقش اول در فیلم ماموریت غیرممکن حاضر شد که با اقبال فراوان مواجه شد. چشمان کاملاً بسته به کارگردانی استنلی کوبریک با حضور تام کروز و نیکول کیدمن در نقش یک زوج ثروتمند نقطه عطف دیگری در آثار هنری تام کروز به حساب می‌آید. این فیلم در سال ۱۹۹۹ اکران شد. قسمت دوم فیلم ماموریت غیرممکن در سال ۲۰۰۰ اکران شد و سومین فیلم پرفروش سال شد.

تام کروز در سال ۲۰۰۲ در فیلم گزارش اقلیت ساخته استیون اسپیلبرگ بازی کرد. دو سال بعد فیلم جانبی یا کلترال از وی به نمایش درآمد که جوایز متعددی به همراه داشت. یک سال بعد در فیلم پرفروش جنگ دنیاها باز هم به کارگردانی استیون اسپیلبرگ نقش آفرینی کرد. سومین بخش از فیلم ماموریت غیر ممکن در سال ۲۰۰۶ به روی پرده رفت که همانند دو قسمت قبلی فروش بالایی داشت. وی در سال ۲۰۰۷ در فیلم شیرها برای بره‌ها بازی کرد.

علاوه بر بازیگری، تام کروز از سال ۱۹۹۶ به عنوان تهیه‌کننده در تعدادی از فیلم های سینمایی مشارکت کرده است. وی از سال ۲۰۰۶ همراه با پائولا واگنر صاحب شرکت فیلمسازی یونایتد آرتیستز شد.

تام کروز در رسانه‌ها

شهرت و محبوبیت تام کروز باعث شده تا همواره در فهرست بازیگران برگزیده در مجلات گوناگون بدرخشد. وی در سال ۱۹۹۷ از سوی مجله امپایر به عنوان یکی از پنج بازیگر برتر تاریخ سینما برگزیده شد. دو سال قبل همین مجله وی را در فهرست یکصد بازیگر جذاب (س.ک/س.ی) برتر سینما جای داده بود . در سالهای ۱۹۹۰، ۱۹۹۱ و ۱۹۹۷ در فهرست پنجاه انسان زیبای هفته نامه مردم قرار گرفت در سال ۲۰۰۶ از سوی مجله فوربس برترین چهره سرشناس سال شناخته شد. در همان سال از سوی مجله پرمیر چهاردهمین چهره سرشناس قدرتمند جهان لقب گرفت .

دانستنی‌ها
تام کروز پیرو آئین خاصی است که ساینتولوژی نام دارد.
انتشار کتاب «زندگینامه تام کروز» نوشته اندرو مورتون که در آن به روابط غیر اخلاقی تام کروز اشاره شده و وی را انسانی ناپایبند به مذهب و لاابالی نشان می‌دهد واکنش خشمگینانه کلیسای ساینتولوژی آمریکا را به دنبال داشت .
تام کروز چپ دست است.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

فیلم‌شناسی

عشق بی پایان (۱۹۸۱)
شیپور خاموشی (۱۹۸۱)
از دست دادن آنها (۱۹۸۳)
کسب و کار پرمخاطره (۱۹۸۳)
تمامی حرکات دست (۱۹۸۳)
افسانه (۱۹۸۵)
تاپ گان (۱۹۸۶)
رنگ پول (۱۹۸۷)
کوکتل (۱۹۸۸)
مرد بارانی (۱۹۸۸)
متولد چهارم ژوئیه (۱۹۸۹)
روزهای تندر (۱۹۹۰)
دور و دورتر (۱۹۹۲)
چند آدم خوب (۱۹۹۲)
موسسه حقوقی (۱۹۹۳)
مصاحبه با خون آشام (۱۹۹۴)
ماموریت غیرممکن (۱۹۹۶)
جری مگوائر (۱۹۹۶)
چشمان کاملا بسته (۱۹۹۹)
ماگنولیا (۱۹۹۹)
ماموریت غیرممکن ۲ (۲۰۰۰)
آسمان وانیلی (۲۰۰۱)
گزارش اقلیت (۲۰۰۱)
آخرین سامورایی (۲۰۰۳)
ماموریت غیرممکن ۳ (۲۰۰۶)
شیرها برای بره‌ها (۲۰۰۷)
والکیری (۲۰۰۸)
شوالیه و روز(۲۰۱۰)
مأموریت غیرممکن: پروتکل شبح(۲۰۱۲)




جمع آوری و تدوین: 1900، Cinema7

تام هنکس - Tom Hanksبازیگر و کارگردان. متولد 9 جولای 1956 در Concord، California. والدینش وقتی تام 5 سالش بود از یکدیگر جدا شدند. او در کنار برادر بزرگتر و خواهرش بوسیله پدر سرآشپزشان، Amos بزرگ شدند. خانواده پس از جابجایی های زیاد نهایتا در Oakland، California اقامت گزیدند، جایی که تام به دبیرستان رفت.

بعد از فارغ التحصیلی در 1974 هنکس به یک دانشگاه در Hayward، California رفت. او بعد از خواندن و دیدن یک نمایش از Eugene O’Neill به نام The Iceman Cometh تصمیم گرفت که به دنبال بازیگری برود. پس به یک برنامه تئاتر در California State University در Sacramento رفت.

در 1977 هنکس متقاعد شد که به کلاس های تابستانی Great Lakes Shakespeare Festival در Lakewood برود. او در طول تابستان سه سال بعد به بازی در نمایشنامه های مختلف شکسپیر پرداخت و در طول زمستان در پشت صحنه یک کمپانی تئاتر در Sacramento کار میکرد. او در سال 1978 جایزه بهترین بازیگر Cleveland Critics Circle Award را بخاطر ایفای نقش در The Two Gentleman of Verona گرفت.

او پس از اینکه کالج را در سال 1980 نیمه کاره رها کرد به شهر New York نقل مکان کرد. او پس از دوندگی بسیار یک نقش کوتاه در یک فیلم ژانر اسلش به نام He Knows You’re Alone بازی کرد. سپس در شبکه ABS به خاطر بازی در سریال کمدی Bosom Buddies مورد توجه قرار گرفت.

تولید سریال بعد از دو اپیزود متوقف شد، ولی به تام هنکس این امکان رو داد که در قسمت هایی از سریال های محبوبی مانند Happy Days، Taxi، The Love و Family Ties به عنوان هنرپیشه مهمان بازی کند. در سال 1982، Ron Howard، یکی از همبازی های هنکس در سریال Happy Days او را بیاد آورد و از او برای بازی در یک نقش مکمل در فیلم Splash به کارگردانی خودش دعوت کرد. او در این فیلم در کنار John Candy بازی کرد. فیلم در سال 1984 اکران شد و سکوی پرتابی شد برای هنکس. او ناگهان به چهره قابل توجهی تبدیل شد.

او سپس در فیلم هایی چون (Bachelor Party (1984)، The Man With One Red Shoe (1985)، Volunteers (1985)، The Mony Pit (1986 و (Dragnet (1987 بازی کرد. بازی او در این فیلم ها باعث می شد که منتقدان در بعضی اوقات به بازی او به عنوان بهترین چیز ممکن در فیلم بپردازند.

در سال 1988 او سرانجام در یک نقش ستاره ساز بازی کرد. فیلمی به نام Big، به کارگردانی Penny Marshall در نقش یک پسر 13 ساله که در یک شب به یک مرد 35 ساله تبدیل می شود. بازی او نظر منتقدان و تماشاگران را به خود جلب کرد و اولین نامزدی جایزه اسکار بهترین نقش مرد را برای او به ارمغان آورد.

با بازی در فیلم Big او به یک هنرپیشه گیشه و یا پول ساز تبدیل شد. در سالهای بعدی با اینکه فیلم های او از نظر انتقادی و اقتصادی به پای آن فیلم نرسید اما باعث شدند هنکس از فیلم های کمدی ( مانند Turner and Hooch 1989 و Joe Versus the Volcano 1990) به فیلم های جدی (همانند Punchline 1988 و Bonfire of the Vanities 1990) رو بیاورد.

در سال 1993، هنکس با دو موفقیت بزرگ ظاهر شد: Sleepless in Seattle، یک کمدی رمانتیک که نویسنده اش Nora Ephron بود که باعث شد با هم بازی خود در فیلم Joe Versus the Volcano یعنی Meg Ryan دوباره در کنارهم ظاهر شوند. موفقیت دیگری او فیلم Philadelphia بود که در کنار Denzel Washington بازی می کرد. او در این فیلم نقش یک وکیل اخراج شده را بازی میکند که بدلیل آنکه بیماری ایدز داشته نمی توانسته درآمد بالایی داشته باشه. بازی دلیرانه و با جرات او در این نقش باعث شد که جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را بدست بیاورد.

او در ادامه آن سال پر از موفقیت فیلم (Forrest Gump 1994) را بازی کرد. داستان بي پروايي ازراه ناممكن يك قهرمان در اواخر قرن بيست ويك تاريخ آمريكا. فیلم یک فروش چشمگیر و حیرت آوری داشت و همچنین اسکار بهترین فیلم و کارگردان برای Robert Zemeckis. و برای تام هنکس دومین اسکار پیاپی بهترین بازیگر مرد را در بر داشت، که او را به اولین فردی تبدیل کرد که در 50 سال جایزه تاریخ اسکار دو جایزه را پشت سرهم ببرد.

در 1996 هنکس در یک فیلم موفق دیگر ظاهر شد، Apollo 13، کاری ار Ron Howard بر اساس فرود فضاپیمای آپلو13 بر روی ماه در سال 1970. فیلم در فرمت IMAX در سال 2002 پخش شد. همانند فارست گامپ، فیلم بیش از 500 میلیون دلار فروش داشت.

در همان سال، هنکس فیلم That Thing You Do را نوشت و کارگردانی کرد، که موفقیت آمیز بود. او به کار هایی غیر از بازیگری چون تهیه کنندگی، کارگردانی ، نویسندگی و فعالیت در قسمت های مختلف پشت صحنه پرداخت (From the Earth to the Moon).

در سال 1998 او مجددا در یک فیلم بینهایت پرفروش بازی کرد. فیلمی پر حادثه درباره جنگ جهانی دوم و به کارگردانی Steven Spielberg به نام Saving Private Ryan. در حالی که این فیلم نامزد بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر مرد و بهترین فیلم بود فقط اسپیلبرگ جایزه بهتربن کارگردانی را به خانه برد.

در اواخر 1998 هنکس دوباره با Meg Ryan و Ephron همکاری کرد و فیلم رمانتیک کمدی You’ve Got Mail را بازی کرد.

هنکس در اواخر تعطیلات سال نو 1999 به بالاترین فرد گیشه رسید، زمانی که صدای خودش را بر روی شخصیت Woody، گاوچران انیمیشن (Toy Story 1995) گذاشت. Toy Story 2 در زمان اولین اکران خود در هفته شکرگزاری (Thanksgiving)، با وجود صدای Timy Allen در نقش Buzz، از تمام انتظارات فراتر رفت و رکورد 80.8 میلیون دلاری را شکست. البته او نیز در فیلم The Green Mile ایفای نقش کرد که در همان هفته اکران شد و در جدول فروش در رتبه دوم بعد از Toy Story 2 قرار گرفت. این فیلم در باره یک دوره افسردگی در زندان است که برگرفته از یک داستان از Stephen King می باشد.

هنکس برای یک فیلم تغییر قیافه زیادی داد. فیلمی که اتفاقاتش در یک جزیره دورافتاده بود، Cast Away ساخته Zemeckis و نیز با بازیگری Helen Hunt. نقش آفرینی او باعث شد فیلم رتبه اول جدول فروش هالیدی برود و برای او غوغای منتقدان و نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین نقش مرد را درپی داشت.

در دهه 1990، هنکس به یک هنرپیشه گیشه ساز تبدیل شده بود و همچنین به یک بازیگر قدرتمند و محترم در هالیوود. در سال 2002، هنکس مفتخر به دریافت جایزه یک عمر تلاش و موفقیت بازیگری(Lifetime Achievement Award) از آکادمی فیلم آمریکا شد، او جوان ترین فردی است که این جایزه را برده است.

در سال 2002، تام هنکس فیلم شگفت انگیز My Big Fat Greek Wedding رو تهیه کنندگی کرد. پروژه بعدی او در مقام تهیه درام Society Cab و مستندی در فضای IMAX به نام Magnificent Desolation بود. در سال 2004 در فیلم کمدی باز سازی شده (Ladykillers 1955) برادران کوئن بازی کرد.در قدم بعدی او با Steven Spielberg در فیلم درام Terminal، همکاری کرد و همچنین صدای خود را در انیمیشن خانوادگی The Polar Express بازی داد.

بازی بعدی هنکس در The Da Vinci Code بود که بر اساس رمانی از Dan Brown ساخته شده بود. این فیلم فروشی بیش از 750 میلیون دلار در جهان داشت.

برای کریمس 2007 هنکس در فیلم Charlie Wilsons’s War ظاهر شد، یک درامی که بر اساس کنگره Texas که برای افغانستان در مقابل جنگ با شوروی تاثیرات غیر منتظره و طولانی داشت.

تام در سال 2008 در نقش Mr. Gable در فیلم The Great Buck Howard به عنوان یک از نقش های فرعی بازی کرد. در سال 2009 او در نقش اصلی فیلم Angles & Demons بازی کرد. داستان این فیلم نیز همچون “راز داوینچی” از کتابی به تحریر Dan Brown است.

تام هنکس همسر اولش Samantha Lewes که یک بازیگر و تهیه کننده هم می باشد را در حالی که او در دانشگاه بود ملاقات کرد. آنها در سال 1978 ازدواج کردند و دو فرزند به نام های Colin و Elizabeth دارند. آنها در سال 1987 از یکدیگر جدا شند.در سال 1988 هنکس با یک بازیگر به نام Rita Wilson ازدواج کرد (کسی که با او در فیلم Volunteers همبازی بود) آنها نیز دو فرزند به نام های Chester و Truman دارند.

هنکس در حال حاضر یکی از مردان پرطرفدار هالیوود است. دستمزد وی برای هر کدام از فیلم‌های اخیرش ۲۰ میلیون دلار آمریکا بوده‌است. بازی او در نقش دوست داشتنی فارست گامپ، هفتاد میلیون دلار درآمد برایش به همراه داشت.
هنکس طرفدار تیم فوتبال آستون ویلای انگلیس است.

تام هنکس تاکنون دو بار موفق به دریافت جایزه اسکار بازیگری شده‌است. او به خاطر بازی نقش‌های قابل توجه در بسیاری از فیلم‌های محبوب و بحث‌برانگیز معروف است. درآمد ناخالص هنکس برای ۳۱ فیلمی که بازی کرده است چیزی در حدود سه میلیارد دلار تخمین زده می‌شود که از این لحاظ در بین هنرپیشگان مقام اول را داراست.

[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

فیلم‌ها

۱۹88 - بزرگ (جاش باسکین)
۱۹۹۳ - بی‌خواب در سیاتل (سام بالدوین)
۱۹۹۳ - فیلادلفیا (آندرو بکت)
۱۹۹۴ - فارست گامپ (فارست گامپ)
۱۹۹۵ - آپولو ۱۳ (فیلم) (جیم لاول)
۱۹۹۵ - داستان اسباب‌بازی (صدای وودی)
۱۹۹۶ - آن کاری که می‌کنی (آقای اسمیت)
۱۹۹۸ - نجات سرجوخه رایان (جان میلر)
۱۹۹۸ - نامه دارید (جو فاکس)[۱]
۱۹۹۹ - داستان اسباب‌بازی ۲ (صدای وودی)
۱۹۹۹ - دالان سبز (پل ادکامپ)
۲۰۰۰ - دورافتاده (چاک نولاند)
۲۰۰۲ - جاده‌ای به‌سوی تباهی (میشل سالیوان)
۲۰۰۲ - اگر می‌توانی مرا بگیر (کارل هانراتی)
۲۰۰۴ - ترمینال (ویکتور ناورسکی)
۲۰۰۴ - قطار سریع السیر قطبی (صدا)
۲۰۰۵ - رمز داوینچی (رابرت لنگدان)
۲۰۰۶ - ماشین‌ها (فیلم) (صدا)
۲۰۰۷ - جنگ چارلی ویلسون (چارلی ویلسون)
۲۰۰۹ - فرشتگان و شیاطین (دن براون)
۲۰۰۹ - پارک‌های ملی، بهترین ایدۀ آمریکا (صدا)
۲۰۱۰ - داستان اسباب‌بازی ۳ (صدای وودی)
2011 - Larry Crowne

جوایز

۲۰۰۱ - نامزد اسکار بازیگر نقش اول مرد برای فیلم دورافتاده
۱۹۹۹ - نامزد اسکار بازیگر نقش اول مرد برای فیلم نجات سرجوخه رایان
۱۹۹۴ - برنده برنده اسکار بازیگر نقس اول مرد برای فیلم فارست گامپ
۱۹۹۳ - برنده برنده اسکار بازیگر نقس اول مرد برای فیلم فیلادلفیا
۱۹۸۹ - نامزد اسکار بازیگر نقش اول مرد برای فیلم بزرگ
۱۹۹۴ - برنده خرس نقره‌ای جشنواره برلین برای فیلم فیلادلفیا


جمع آوری و تدوین: 1900، Cinema7