موضوع: جاذبه ابدی...آلن دلون... یک عمر ستاره ( کلوپ هواداران )

سالها پیش ، وقتی که خیلی بچه بودم ، همیشه درباره یک اسم خاص کنجکاو میشدم ، هر وقت میخواستند به کسی کنایه بزنند که ، فلانی فکر میکنی خیلی خوش تیپ هستی ؟ می گفتند : خیال کردی آلن دلون ی !!؟... یا مثلا پسرهای بزرگ تر فامیل توی آینه خودشون رو ورانداز میکردند و شانه ای به موها کشیده و با غرور میگفتند : آلن دلون رو حال میکنی ؟!!!... خلاصه با همون حس کودکانه فهمیده بودم که واژه آلن دلون یعنی خیلی خوش تبپ !!!

یک بار در همون ایام به مادرم گفتم این آلن دولن کیه ( بعدها فهمیدیم تلفظ صحیح اسم اش دلون است ) ، البته اون زمان هنوز مدرسه هم نمیرفتم و سوپر من و کوجک و بارتا ( دو تا از سریال های خارجی آن زمان تلویزیون ) شخصیت های محبوب ام بودند ..اون هم در جوابم گفت : این آقا یک هنرپیشه خارجی هست که ما میریم فیلم هاش رو توی سینما میبینیم و ضمنا زیبا ترین مرد دنیاست !! ... چند ساعت پیش عکسی از دوران کهنسالی ستاره شهیر و بین المللی سینمای فرانسه را نشان مادرم دادم.... چنان آهی کشید که باید میدیدید !!..گفت : حیف از این مرد ، کاش همیشه جوان میماند ، شما باید اون سالها به سن و سال ما بودید ، تا بفهمید این مرد چقدر محبوب بود ، نه این که فکر کنید فقط محبوب خانم ها بود ، بلکه همه دوستش داشتند ، و برایش سرو دست میشکستند....

آلن دلون نماد جذابیت و زیبایی مردانه بود ،در تمام عمرش ، و شخصیت هایی هم که روی پرده سینما خلق کرد به این جذابیت راز آلود و دست نیافتی کمک کردند ، مردانی تنها و دور افتاده ... مثل جف کاستلوی شاهکار ملویل( سامورایی )، شخصیت دلون در اکثر فیلمهایش شبیه گرگی تنها و خاموش و تک افتاده در میان جنگلی سرد و تاریک و پر از درنده های قوی تر بود که در نهایت پس از عزم بر تسلیم نشدن، آگاهانه به سوی مرگ میرفت...

خود آلن دلون در مصاحبه ای بعد از بازنشستگی اش گفت : من در اکثر فیلمهایی که بازی کرده ام یا دزد بودم و یا پلیس اما جالب این بود که فرقی نمی کرد که چه کاره باشم، نقطه اشتراک همه این فیلم ها این بود که من همیشه تنها بوده ام, نمی دانم اما فکر می کنم که کارگردانان و حتی تماشاگران همیشه دوست دارند تا مرا تنها ببینند.

ستاره محبوب من یک جمله مشهور دیگر هم دارد : در عشق، اگر واقعا عاشق هستیم باید جرات هر کاری را داشته باشیم.

اگر از طرفداران و دوست داران آلن دلون هستید ، اینجا متعلق به شماست....

راستی فردا هشتم نوامبر 2011 است ، و آلن دلون 76 سال پیش در چنین روزی در روستای شونه در حوالی پاریس پا به این دنیا گذاشت .... فردا روز تولد اوست..

بدرود و Bonjourneé

و در ادامه بدون شرح ...

آلن دلون ، ژان گابن و لینو ونتورا .... غول های سینمای فرانسه
.................................................. ................................

آلن دلون و سرجیو لئونه ....
.................................................. ...

آلن دلون و اورنلا موتی ، ستاره زن مشهور آن دوران...
.................................................. ......................

آلن دلون همراه با جین داونپورت و پاملا هانتیگتون
.................................................. .............

آلن دلون و ژان پیر ملویل .....

به یاد فیلم نوآرهای درخشانی که با هم به یادگار گذاشتند ، سامورایی ، دایره سرخ و .....

من با فیلمهای آلن دلون یاد گرفتم سعی کنم مرگ هنرپیشه اصلی فیلم رو تحمل کنم, چون از نکات بارز و معروف فیلمهاش این بود که در آخرشون کشته میشد یا میمیرد, و دیگه هر فیلمی که تلویزیون پخش میکرد و آلن دلون در اون بازی میکرد, ما از ابتدای فیلم خودمون رو برای سکانس آخر آماده میکردیم و سعی میکردیم بهش دل نبندیم, ولی باز هم این آمادگی باعث نمیشد در آخر فیلم حالمون گرفته نشه یا بعضا" گلودرد نگیریم.
هنوز هم یادمه که "شتابزده"ش چه بر سر من آورد.
این هم یک آهنگ از دالیدا که آلن دلون در اون بقول معروف دکلمه کرده رو بعنوان کادوی روز تولد آلن دلون برای خودمون میذارم!
[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

تولدش مبارک. Joyeux anniversaire cher monsieur

پ ن. اگه لینک بالا جواب نداد, با استفاده از ابزارهای دیوید کاپرفیلدی از اینجا هم میشه برش داشت:
[مهمان گرامی برای مشاهده لینک ها و تصاویر شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت اینجا کلیک بکنید]

شهره جون آبقند دم دستت باشه!

جز یه تصویر مبهم از خاطرات دوران کودکی که فیلمهای آلن دولنی !!! از تلوزیون پخش میشد و بعضی وقتا مینشستیم و میدیدیم، صدای ماندگار این هنرپیشه ، تنها چیزایی هست که ازش همیشه تو ذهنم باقی میمونه! البته یه صحنه خیلی خاص از یه فیلم که نمیدونم اسمش چی بود هم خیلی خیلی واضح و تقریبا مثل تصویر یه تلوزیون hd تو ذهنم باقی مونده!! سر یکی از فیلمهاش، ساعد آلن زخمی میشه ووقتی به خونه بر میگرده ، میخواد که زخمش رو پانسمان کنه. برا همین اول میره دستش رو بگیره زیر آب. خوب یادمه که با داداشم داشتیم فیلم رو میدیدیم. اینقدر ری اکشن دست آلن زمانی که آب بهش میرسه در این سکانس طبیعی و به جا بود که بلا فاصله هم من و هم داداشم گفتیم دیدی؟ چقدر طبیعی؟ و داداشم گفت نه یه ذره زیاد و نه یه ذره کم! دقیق و به اندازه! و بعدش گفت حالا کجا بود هنرپیشه های ایرانی. اگر دستش تا وسط سینه هم قطع شده باشه این خیالش هم نیست که با رسیدن آب به زخم میسوزه و عکس العمل طبیعی شخص این هست که نا خود آگاه اون عضو رو عقب میکشه!
میگید نه امتحان کنید!

آلن دلون ( آلن دولن قدیم!! ) برای من هم واقعا جذابه... حتی اگر اسم یکی از فیلمهاش رو ندونم و یا هیچ کدومش رو ندیده باشم و یادم نمونده باشه!! ( البته یکی دیگه از فیلمهاش که وسترنی هست و یه ژاپنی توش هست که به آلن میگن فرانسوی هم خوب یادم مونده! )

راستی کسی نمیدونه چرا بهش میگفتن آلن دولن؟

فکر کنم شاید اوایل اسمش درست خونده نشده بوده و چون اینجوری قافیه جالبی هم ایجاد میکنه همینجوری به یاد همه مونده.

چقدر بچگی هام فیلممهاشو دوست داشتم